Etiket habervs

Falcıya kim neden gider?

Türkiye son iki gündür İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah’ın falcıya gittiği haberini konuşuyor. Ancak Hürriyet yazarı, Yılmaz Özdil’in Celalettin Cerrah’ı işaret eden ‘Fal’an filan’ başlıklı yazısına İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nden yalanlama geldi. Yapılan açıklamada köşe yazısında yer verilen bilgilerin yalan olduğu, fal ve falcılara danışarak olay aydınlatmanın söz konusu olmadığı belirtildi. HaberVs muhabirleri, İstanbul Emniyet Müdürü’ne kadar giden bu fal merakının nedenlerini ve sonuçlarını araştırdı Falcılara kim neden gidiyor? Ne umuyor, ne buluyor?Yılmaz Özdil’in “Fal’an filan” başlıklı yazısından bir bölüm: “Gazeteciliğe başladığım şehirde pek meşhur bir medyum var şu sıralar… Vergi levhalı, fişli faturalı, resmi yani… Elini eline koyuyorsun, gözüne bakıyor, başlıyor anlatmaya… İstersen geçmişten, istersen bugünden, istersen gelecekten. Gelen gidenin haddi hesabı yok. En son kim geldi biliyor musunuz? Bir başka büyük şehrin, pek meşhur, pek medyatik Emniyet Müdürü! Peki, ne sordu? Başı kesilen ve katili bir türlü bulunamayan kızcağız var ya… Onun akıbetini! Medyumluk böyle bi şey işte… Bulaşıcı. Bakın, hangi emniyet müdürü olduğunu yazmadım ama, şak diye bildiniz kim olduğunu…” İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nden yapılan açıklama: 02.06.2009 tarihli HürriyetGazetesindeki Yılmaz Özdil’in köşesinde “Fal’an filan…” başlığı altında Münevver Karabulut’un öldürülmesi olayının aydınlatılmasında, halk arasında falcı tabir edilen kişilere başvurulduğu şeklinde yalan bir habere yer verildiği görülmüştür. İstanbul Emniyet Müdürlüğü olayları pozitif bilim tekniklerinden yararlanmak suretiyle delilden sanığa giderek aydınlatmaktadır. Fal ve falcılara danışarak olay aydınlatılması asla söz konusu olamayacağı gibi İl Emniyet Müdürümüz Sayın Celalettin Cerrah’da son yedi yıl içerisinde İzmir iline gitmemiştir. Ayrıca, Öncel Öziçer’in 27.05.2009 tarihli Yeni AsırGazetesinde yayınlanan köşe yazısında ileri sürdüğü, İstanbul Emniyet Müdürü’nün İzmir İlinde bir falcıya gittiği yalan haberi ile ilgili de avukatlarımız aracılığıyla yasal işlemler başlatılacaktır. Gerçekle bağdaşmayan, suçlayıcı iddialara yer verilmesi objektif gazetecilik ilkeleri ile bağdaşmamaktadır. Video haber: Meryem Ayhan – Orçun Niş

Bilgi öğrencileri Madrid’teydi

İstanbul Bilgi Üniversitesi Uluslararası Programlar Ofisi tarafından 19-26 Nisan 2009 tarihleri arasında düzenlenen Elçi Öğrenci Programı kapsamında İspanya’nın Madrid kentinden bulunan Universidad Europea de Madrid (UEM) ziyaret edildi. Bilgi öğrencilerinin, Laureate uluslararası üniversiteler ağında yer alan üniversiteleri yakından tanımasını amaçlayan programa farklı bölümlerden 16 öğrencinin yanı sıra Uluslararası Programlar Ofis Koordinatörü ve Elçi Öğrenci Programı Grup Lideri Beyhan Demir ile Bilgililer Derneği Başkanı Volkan Çakıroğlu da katıldı. Bir haftalık yoğun programda akademik birimler, kütüphane ve kampüs oryantasyonu, İspanyol tarihi ve örnek istatistik dersine katılma, UEM Öğrenci Birliği ile tanışma, Madrid, Toledo, Segovia ve Salamanca şehir turları, Prado Müzesi’ni ziyaret ve Flamenko gecesi gibi birçok etkinlik yer aldı. Elçi öğrenciler, gezi sırasında hem Bilgi Üniversitesi’nin dahil olduğu uluslararası eğitim ağının sunduğu olanaklar hakkında detaylı bilgi aldılar hem de Madrid’de benzersiz bir deneyim yaşadılar. Uluslararası Programlar Ofis Koordinatörü Beyhan Demir, Laureate networkünün öğrencilere sağlayacağı olanak ve fırsatları Elçi Öğrenci Programı’yla, bizzat kendilerinin keşfetmesini istediklerini belirterek; “Elçi Öğrenci Programı’nın Madrid ziyareti bir ilk. Program, diğer Laureate partner üniversitelerine farklı öğrenci gruplarıyla yapacağımız ziyaretlerle devam edecek.” dedi. Arda BengüSinema ve Televizyon 3. Sınıf Öğrencisi Elçi Öğrenci Programı ile gittiğim Universidad Europea de Madrid’i, dokuz gün boyunca gezdim ve gözlemledim. Üniversitede ilk dikkatimi çeken öğrenci yurtlarının okulun içerisinde olmasıydı. Öğrenciler için büyük kolaylık… Ayrıca, yurt odaları da gayet temiz ve güzeldi. Her ne kadar Madrid Üniversitesi’nin eğitim sistemini uzun süre inceleme şansım olmasa da, öğrencilerini en az teorik eğitime olduğu kadar, pratik eğitime de yönlendirmeyi hedefleyen bir üniversite olduğunu gördüm. Öğrencilere, branşlarıyla ilgili tüm ekipman ve mekân olanaklarını sunuluyor. Özellikle de İletişim Fakültesi’nde. Bir Bilgi öğrencisi olarak, üniversitemin bu yönünü çok beğendiğim ve bu anlayışın çok önemli olduğunu düşündüğüm için Madrid Üniversitesi’nin de bu misyona sahip olması çok hoşuma gitti. Burcu YücetaşTasarım Kültürü ve Yönetimi Sertifika Programı Öğrencisi Madrid, bünyesinde barındırdığı ve koruduğu tarihi yapılarıyla […]

Kids learn how to ask authorities to solve their problems through PAP

Tunc Karacay Public Achievement Program (PAP) originated in the U.S. in 1990. It was jointly created by Hubert H. Humphrey Social Political Institute and Center for Democracy and Citizenship. In Turkey,Public achievement was realized in 2002. Dr.Serdar Değirmencioğlu, a lecturer on psychology at Arel University in Istanbul, introduced PAP in Turkey recruiting volunteers generally from university students. PAP targets especially schools at low income neighborhoods of Istanbul and Ankara. Each volunteer coaches a group of eight to ten students between the ages 10 to 13. “The aim of the program is to teach children that they have the capability to change things in their lives,” says one of the volunteers. The coaches make sure to leave all the initiative to the children in their group. They let the children discuss and find their own solutions. So much so that, each group of children has a name that they choose themselves by unanimous vote. By only asking questions the coach leads the children to express social and environmental problems that are the most bothering for them in their daily lives. Last year, a group of primary school children participating in the program in Kustepe, decided that their main problem was, “people throwing ashes into garbage containers starting small fires.” “Little Environmental Monsters!” This group which named itself “Little Environmental Monster” was one of the groups consisting of 8 children living in Kuştepe which is one of the poor neighborhoods of Istanbul. After a long discussion they decided that their main problem in the neighborhood was: “people throwing hot ashes into garbage containers causing small fires, because it is dangerous for both environment and children.” Since Kuştepe is a poor neighborhood the problem defined by the children also indicated the level of their life standards where most of the heating is provided […]

Gender discrimination to be expurgated from school textbooks

Serdar Cevher Various civil society organizations against sexual discrimination used to organize regular meetings to discuss the classical role of the woman, mostly put forward by family education and supported by national school curricula of young students; but the discussion could not be put on the national agenda for a long time. Although the attitude of the state was highly criticized by many organizations, none of the governments in Turkey, so far, showed any intention to change the curriculum to this effect. But nowadays, mainstream media has taken up the issue.. Distribution of roles in the family Can Dundar from Milliyet newspaper, quoted from a high-school textbook: “Dad provides the family’s livelihood. Mother, as an assistant of the father, prepares meals, cares about children and gives love to them.” He states that things are not so neither in his family, nor in many other families in which women are employed as professionals. Dundar points out that gender discrimination does not only exist in textbooks that introduce social sciences to young people, but also in textbooks of math. He underlines that mathematical problems generally are build around male characters while female figures are only introduced in their capacity to serve men. Content to be changed According to Dundar, Nimet Cubukcu, the first woman who occupied the post of education minister in Turkey, is not satisfied with the current content of textbooks, especially about the distribution of roles in the family. The minister initiated wide ranging work on the content of school textbooks and now Education and Training committee of her ministry is looking into the textbooks used in primary schools, in order to filter out cases of gender discrimination. Distribution of roles in social life There are also some previous studies that dealt with the gender discrimination problem in national education. […]

A newspaper giveaway at the most unlikely spot

Asli Tunc When I pulled over to the nearest gas station in my neighborhood, a pump attendant approached and asked me which newspaper I would like to have — Milliyet or Radikal? While I was mumbling something in astonishment, he had already dropped a copy of free Milliyet in the back seat of my car and returned to his pumping job. No wonder I was being pampered by Doğan Media Group newspapers, since the same media conglomerate had shares in this particular oil company (PO) along with an Austrian energy giant, OMV. I could not help myself but think how two well-known and respected editors-in-chief of those dailies, İsmet Berkan and Sedat Ergin would feel about that. Milliyet and Radikal are not trashy papers like many others in the country. There are considerably good and experienced reporters and columnists who have been worked in the past and are still working for those newspapers. But treating their newspapers like freebies in a gas station must be humiliating for those editors and self-respected journalists. Or have I just been too naive? Milliyet has a daily circulation of 195 thousand and Radikal is suffering for quite sometime with a modest circulation of 38 thousand. Nevertheless those two newspapers are targeted to an educated, urban, middle class, liberal minded elite obviously with an additional feature of being a car owner. “What a weird world,” I thought. Between 1988-1996, the Turkish newspapers were in a giveaway frenzy, running promotional campaigns, offering free stuff on a wide scale varying from cookwares to a small size aircraft and a BMW. I still vividly remember waiting in line for hours to get a crappy make-up set for my mother after collecting dozens of coupons or a China made luggage that we would never use. Everybody was buying newspapers […]

Can a president stand trial on forgery charges?

Niyazi Dalyancı “I have no concern personally about facing a trial. But the reputation of the presidency should not be harmed,” President Abdullah Gul told journalists today commenting on a recent court ruling that might make him face a trial. A penal court in Ankara overruled a decision by the Ankara Chief Prosecutor that Gul has political immunity that protects him from standing trial at a 12-year-old case against his former Welfare Party (RP) regarding the cash given annually to all political parties from the state treasury to support their activities. In 1997, RP received the equivalent of 1,000,000 new Turkish currency but failed to return it after the Constitutional Court closed the party on charges of anti-secular activities. A later court ruling established that party administration produced forged documents to prove that the money had already been spent. Gul said that he was one of the ten deputy chairmen of RP at the time and he was not responsible for the financial affairs of the party. “I was in charge of foreign affairs,” he said. “When this subject was raised at the parliament when I was serving as prime minister and then as foreign minister I asked my immunity to be lifted. But at the time this was not done,” he explained. Necmettin Erbakan, the leader of RP was finally convicted to 2 years 4 months in prison on charges of forgery by a penal court in Ankara and the sentence was confirmed by the Supreme Court. Erbakan was able to postpone going behind bars several times producing medical reports claiming that his health was not suitable to serve time in prison. Meanwhile, the Progress and Development Party (AKP) group passed legislation, dubbed “The Erbakan law” in the parliament that would allow convicts above the age of 75 to […]

Israel, landmines and Turkey’s past sins

Niyazi Dalyanci The government of Prime Minister Tayyip Erdogan agreed to pull back from the parliament floor the draft legislation that would grant a 44-year lease to the company that clears more than 650,000 land mines that dot the 510-kilometer, 350-meter wide swathe of land along Turkey’s border with Syria. The operation for clearing the 210 square-kilometer prime agricultural land from mines in exchange for such a long period of land lease on top of the five years estimated to complete the process, led to a debate in which relations with Israel, global land grabbing by rich nations to ensure supply of food and Turkey’s past sins committed against her non-Moslem minorities, got all mixed up thanks to the uniquely preposterous nature of current Turkish political scene. As of May 2004, Turkey became an official party to the 1997 Mine Ban Treaty that requires clearing of all land mines on its territory by the year 2014. But how did the seemingly unrelated topics such as global land grabbing for food, relations with Israel and most peculiarly issues like exchange of populations between Turkey and Greece, discriminatory practices against the non-Moslem communities in Turkey since the 19’/20s were thrown into the heated political debate? Israel entered the scene when the Turkish media reported that one of the likely companies to be awarded the mine clearance contract was Israel’s TAHAL that would enter the tender with Turkey’s Calik group where Berat Calik, the son-in-law of Prime Minister Tayyip Erdogan is employed as the CEO. The reports immediately led to dissenting voices questioning the political propriety of leasing such a big swathe of land on the Syrian border to an Israeli company considering the continuing explosive situation in the Middle East. Some commentators insinuated that Erdogan had probably made promises behind the scenes […]

Santralistanbul’dan bir Mayfest daha geçti

İstanbul Bilgi Üniversitesi 2009 Mayıs Festival’inde bu yıl yine birçok ünlü sanatçıyı ağırladı. İstanbul Bilgi Üniversitesi Santralistanbul Kampüsü’nde gerçekleşen festivalde Yüksek Sadakat grubu, Nil Karaibrahimgil ve Kenan Doğulu gençlerle buluştu. İstanbul Bilgi Üniversitesi Öğrenci Birliği, gelenekselleşen Bahar Şenliklerinin bu yıl 12’ncisini düzenledi. Festivaldeki pek çok aktivite de katılımcıların güzel vakit geçirmelerini sağladı. Gün batmaya başlarken sahne alan Yüksek Sadakat’in şarkılarıyla şenliğe merhaba diyen üniversiteliler daha sonra Nil Karaibrahimgil’in hareketli şarkıları ve danslarıyla eğlenceye devam ettiler. Gecenin finalinde sahne alan Kenan Doğulu ise kendisinin de Bilgi Üniversitesi’nden terk bir öğrenci olduğunu söyleyerek konserine başladı. Kenan Doğulu’nun sahne almasının ardından eğlencenin doruğa çıktığı festival, sabahın ilk ışıklarına kadar devam etti.Hilal Özdemir Gökhan Tünay

Swine flu arrives in Turkey but no other cases recorded except interned airline passengers

News Etc. A week after a family of six was interned at an Istanbul hospital when thermal cameras at the Ataturk Airport’s arrivals lounge spotted that one of them had a high running fever, Turkey’s Ministry of Health announced that no other cases of swine flu (A/H1N1) has been recorded in the country except in two members of the quarantined family. The family of six, all Iraqi-origin U.S. citizens, were traveling from Amsterdam on their way to Baghdad. After all the family members were interned by health authorities, subsequent tests revealed that both the young man with high fever and his mother had been infected with A/H1N1 virus. The Health Ministry announcement said none of the remaining members of the family nor the crew and other passengers on board the same flight from Amsterdam showed signs of infection. It also said that the conditions of the infected patients “were satisfactory.” After the medical tests indicated that the deadly A/H1N1 virus reached Turkey, the Health Ministry began operating a hot telephone line to answer questions about the disease coming from the citizens. The ministry also issued a list of symptoms of the virus and warned those who may have some or all these symptoms to report to hospitals. “If you have arrived in the country from abroad within the last 7 days and if you have a fever above 38 degrees Centigrade and suffering from pains in the throat, coughing, headache and exhaustion report to a doctor immediately,” said the Health Ministry warning. Health Ministry officials also said that they have stocked 1,920,00 units of anti-virus medicine and ordered 720,000 more units to combat a possible epidemic of the disease. Meanwhile, World Health Organization (WHO) said that the number swine flu cases in the world has reached almost 9,000 in 40 […]

Karl Marx is going to be a brand name!

Serdar Cevher We are used to seeing the image of Ernesto “Che” Guevara in many ways, on clothes, covers of books etc., but no one would have imagined that Karl Marx, namely the “father of communism” would be used the same way. This “brilliant” idea came from a Turkish couple, who already produce some brand clothes as one with a familiar name for Turkey, “Midnight Express”. Pants for men, office tools, t-shirts…Owners of unusual and generally pricey brands, Mumcu and Bora are actually well known names for the ones who are interested in luxury consumption in Turkey. They own two design homes in Taksim and Bebek, which “create opportunities for new designers” according to them. “Although it was an awful movie for Turkey’s reputation, ‘Midnight Express’ is the fourth well-known thing about our country, after belly dance, kebab and raki”, according to the couple. They explain that they prefer to use unusual brand names to attract people’s attention and they have been quite successful with this method until now. “Karly Marky” for babies… If the Turkish Patent Institution will not object to the application, the brand will be registered within two years. Furthermore, Marx will be subject to various ridiculous variations, such as “Karly Marky”, which is considered as the brand for babies’ clothes! Mumcu sincerely claimed that if Karl Marx were alive today, he would be very happy to see his name on these clothes. He also said that if he were a leftist, it would be attracting for him to wear Marx on his pants. But it is obvious that Mumcu does not have a thorough idea about being a leftist, as he admits himself. “We are apolitical people, but we respect leftist heritage” Mumcu explains that they are criticized by many people because of being so out […]

Tens of thousands turn out for Turkan Saylan’s funeral

News Etc The Chairwoman of the Association for the Support of Contemporary Living (CYDD), Prof. Turkan Saylan died beginning of the week after a long illness. Only a month ago police had raided her house and seized her computer discs and documents related to CYDD, including lists of students that the association was providing scholarships. The raid had taken place on the orders of the prosecutor investigating the Ergenekon case. If it were not for the police raid, Saylan’s funeral on May 19, would have not reached the proportions of such a massive demonstration with the participation of tens of thousands of people carrying Turkish flags, Ataturk posters and slogans in support of secularism. Opposition politicians like Republican Peoples Party (CHP) leader Deniz Baykal, high-ranking military officers, writers, artists, stage personalities, university professors, journalists and people from all walks of life were present at the courtyard of the Tesvikiye Mosque where the funeral prayers were held. There was nobody representing the government, not even a wreath with the name of President Abdullah Gul or Prime Minister Tayyip Erdogan on it. There were women who came from the provinces as far as Van. To the television cameras they explained their presence at the funeral as the expression of gratitude for Saylan’s help for educating girls and her fight against leprosy. “She used to tell us medicine is not enough to combat leprosy, you must touch the hearts of patients. She was a dreamer, a fighter and had the spirit of a child,” said a nurse from the Lepra hospital that Saylan helped found, at the memorial ceremony held at the Dr. Lutfi Kirdar Conference Center before the funeral. Her associates and friends denounced articles printed mostly in the Islamic press before Saylan’s death accusing her of being a Christian missionary or […]

‘Ölü şeğire oşgeldiniz’

Kentsel dönüşüm projesi kapsamında, İstanbul sur içinde çoğunlukla Roman vatandaşların oturduğu Neslişah ve Hatice Sultan mahallelerinin yıkımı Hafriyat Karaköy’de açılan “Sulukule’yi Aldılar Darbukamı Kırdılar” sergisine konu oldu. Sergi, dünyanın en eski yerleşik Roman topluluklarından birinin, yüzlerce yıllık yaşam alanından ve sosyal çevrelerinden koparılarak, kent dışındaki (Arnavutköy’e bağlı Taşoluk beldesi) çok katlı binalara gönderilişini fotoğraflarla ve belgelerle anlatıyor. Projenin yürütücüsü Fatih Belediyesi ile kurulmaya çalışılan iletişim çabalarını belgeleyen dökümanlar, STOP girişimi tarafından hazırlanan alternatif kentsel plan, bölgede yapılan araştırmalar, basın taramaları ve videolar da yer alıyor. Sulukule Platformu tarafından düzenlenen sergi 31 Mayıs’a kadar görülebilir.Haber:Müge Ergül Kamera:Gökhan Tünay

Ezidiler

Ortadoğu halkları Coğrafî ve kültürel olarak yakın olmalarına rağmen birbirlerini ya çok az tanıyor; ya da birbirlerinden habersiz yaşıyor. Bilinenler ise çoğunlukla önyargılardan, yüzeysel kanaatlerden ve eksik bilgilerden ibaret. Ezidilik de çok az bilinen, tek Tanrılı bir din. Fotoğraf sanatçısı Hüsamettin Bahçe’nin 2005-2008 yılları arasında Kuzey Irak’ta çekmiş olduğu Ezidi fotoğrafları Beyoğlu, İstiklal Caddesi’ndeki Fototrek Fotoğraf Merkezi’nde sergileniyor. 1970’li yıllara kadar Türkiye’nin Güneydoğu ve Doğu Anadolu Bölgeleri’nde yaşayan Ezidiler’in bugün Türkiye’de yaşayanlarının sayısı 500’e yakın. Ezidîler ayrıca Suriye, İran, Irak, Azerbaycan, Gürcistan, Ermenistan, Almanya, Belçika ve Fransa’da yaşıyorlar. Ezidî dini ve kültürünü yansıtan fotoğraf sergisi 22 Mayıs’a kadar görülebilir.Merve Akçay–Duygu Furuncu

Depeche Mode konseri iptal

14 Mayıs 2009 Perşembe akşamı santralistanbul’da gerçekleşmesi gereken Depeche Mode konseri, grubun vokalisti Dave Gahan’ın sağlık problemleri nedeniyle iptal edildi. Atina’da 12 Mayıs akşamı verilmesi gereken Depeche Mode konserinden hemen önce Dave Gahan rahatsızlanıp hastaneye kaldırılmıştı. Konserin başlamasına az bir süre kala 20 bin Depeche Mode hayranına Gahan’ın rahatsızlandığı sahneden duyuruldu. Ancak Gahan’ın sağlık durumu ile ilgili olarak grup yetkilileri ve organizatörler henüz net bir açıklama yapmadılar. Sadece Gahan’ın kontroller ve tedavi için ABD’ye döneceğiaçıklandı. Purple Concerts organizasyonuyla Türkiye’ye gelmesi planlanan Depeche Mode’un, çıktığı Avrupa turnesinde, vokalist Dave Gahan’ın sağlık problemleri nedeniyle Atina konserinden sonra turnenin Türkiye ayağı da iptal olmuş oldu. Grubun Türkiye’den sonra Bükreş ve Sofya konserlerinin de iptal olabileceği açıklandı. Purple Concerts, Depeche Mode konserinin iptal mi olduğunu ya da ileri bir tarihe mi ertelendiğini 16 Mayıs Cumartesi gününe kadar açıklayacağını bildirdi. Konserin başka bir tarihe ertelenmesi durumunda konser için bilet almış olanların isteğe göre biletlerini saklayabilecekler ve ileri bir tarihte olabilecek Depeche Mode konserini bu biletlerle izleyebilecekler.. Eğer Purple Concerts konserin tümüyle iptal edildiğini açıklarsa, bilet bedelleri Bitetix’ten geri alınabilecek.

Yalvaç Ural’dan teneke oyuncaklar

Çocuk dergileri ve kitaplarıyla tanınan gazeteci Yalvaç Ural’ın düzenlediği “Yalvaç Ural Teneke Oyuncaklar Sergisi”, Rahmi Koç Müzesi’ndeki Fenerbahçe Vapuru’nda ziyaretçileriyle buluşuyor. 1910-2008 yılları arasında Türkiye’de ve dünyanın çeşitli ülkelerinde üretilmiş oyuncakların yer aldığı, Yalvaç Ural Teneke Oyuncaklar Sergisi 14 Haziran’a kadar görülebilir.Merve Akçay- Duygu Furuncu

Can Dündar’dan bilirkişiye cevap: “Buyrun siz çekin!”

Can Dündar* Hep merak ederdim; Türkiye niye yıllar boyu, bu kadar sevdiği Ata’sına bir film çekemedi diye… Başıma gelince anladım; çekmek mümkün değilmiş ki… “Mustafa” konusunu kendimce kapatmıştım. Filme ilişkin polemiklere bu köşeyi ayırmamaya da gayret sarf ettim. Ama filmin “Atatürk’e hakaret” iddiasıyla soruşturulduğunu bu gazetede manşetten okuduğunuz için sonucu da bilmek istersiniz diye düşündüm. Bir “yakınıcılarlar” (“müştekiler” yani) , filmde “Atatürk’e hakaret suçu” işlendiği iddiasıyla savcılığa başvurmuş, savcılık da soruşturma açmıştı. Başvuruda “hakaret”in kanıtları nelerdi biliyor musunuz?– “Mustafa” demekle O’na saygısızlık ediyorduk.– Film müziği için “Ermeni asıllı Goran Bregoviç”i seçmiştik. (Bu iddia üzerine Goran’ı aradım; “Ermeni asıllı olduğunu biliyor muydun?” diye sordum. Bilmiyormuş. O kendini Boşnak sanıyormuş(!). Bir de Canan Arıtman’a sormaya karar verdik.)– Filmin dağıtımını dünya çapında Warner Bros firması üstlenmiş. Bu da “saygısızlığın yabancı destekli uluslararası bir programın parçası olduğunu kanıtlıyor”muş.– Filmde Atatürk’ün çocukluğunu Yunanlı ve Makedonyalı iki çocuk canlandırmış. “Yakınıcılar”, “Neden yabancılar?” diye soruyordu. (Sanki yıllarca Atatürk rolü için yabancı oyuncu aranmamış gibi…)Kanıtlar bunlardı. “Yakınıcılar”, bu verilerden “Amerikan destekli bir Ermeni-Yunan komplosu“ kokusu almış ve “Bunlar programlı, dış bağlantılı, ülkeyi parçalamak maksatlı, reklam kokan yayınlardır” sonucuna varmıştı.7.5 yıla kadar hapsimi istiyordu. Hakaret ve aşağılama yok“Her ülkede böyle paranoyalar olabilir” diyebilirsiniz. Ama bizde savcılık dilekçeyi işleme koymuş ve bilirkişiye yollamıştı.Ben de gazetelerden öğrendim: İnceleme tamamlanmış.Bilirkişiye sorulan soru neydi:“Filmde Atatürk’e hakaret var mı?”Bilirkişi ne cevap vermiş:“Değerlendirmemi yapayım, siz karar verin.”Savcı da, sigara yasağının sinema filmlerini kapsamadığını, filmde senaristin kendi sübjektif yorumunu yaptığını ve “bu yorumda Atatürk’e hakaret veya aşağılama bulunmadığını” yazmış ve kovuşturmaya yer olmadığına karar vermiş. ‘Optik anlatım’ eleştirisi Buraya kadarı normal. Garip olan şu:Bilirkişi, son derece titiz bir çalışmayla hakaret iddiasını incelerken film eleştirisine de girişmiş.76 maddelik bir rapor hazırlamış.Bunları da “yanlışlar”, “aykırı yorumlar” ve “eksikler” diye sınıflandırmış.Öyle maddeler ki, okudukça “Neden Sayın Bilirkişi, film eleştirmenliğine ya da bizzat yönetmenliğe soyunmuyor?” diye düşünmeden edemiyor insan…Çünkü 24 […]

Mardin massacre fires debate over “village guards”

Niyazi Dalyancı “To put all the blame for the assault in Mardin on the village guards is not fair,” declared Brigadier Metin Guralp in his press briefing at the headquarters of the Turkish General Staff four days after armed men massacred 44 people, including children, pregnant women and men at prayer in a village of Turkey’s southeastern province. The indiscriminate bloodbath shocked Turkey and made headline news in international media. The savagery of the massacre unparalleled even in the country’s southeastern part which has been the scene of fighting between Kurdish separatist PKK members and government forces for more than 30 years triggered a heated debate in Turkey on what might have incited people to commit such a ruthless act. The carnage turned the spotlight on the “village guards,” some 60,000 men armed, trained and paid by the government to help the army in its struggle against the PKK. Simply because, both the victims and assailants of the massacre at the Bilge village were members of the clans where men belonged to this paramilitary organization and those who lost their lives were hit by weapons supplied by the government. The attack took place when the victims had gathered at one of the 32 houses in the village of 150 for an engagement celebration. Dusk had just settled over the village and men in the house had taken their places behind the imam for evening prayers after eating their dinner served by the women. Shooting started at that moment. Masked men, armed with automatic guns, mostly Kalashnikovs sprayed the people in the house indiscriminately with bullets leaving 44 dead, 6 of them infants, 16 women, three of them pregnant and 22 men, including the imam. Three escaped with bullet injuries. Within hours, the security forces seized 12 suspects with their weapons. […]

Taksim Meydanı?

Yazı:Gökhan TanVideo Haber:Gökhan Tünay-Hilal ÖzdemirKurgu: Ertan Önsel Haberle birlikte yayınlanan fotoğraf, büyük olasılıkla 1960’lardaki bir Cumhuriyet Bayramı kutlamasına ait. (1969’da açılan Atatürk Kültür Merkezi’nin inşası devam ediyor ve bugün ismi The Marmara olan Intercontinental Oteli henüz ortada yok). Fotoğraf, son yıllarda en çok 1 Mayıs’larda gündeme gelen Taksim Meydanı ve İstanbul’da “meydan” diye andığımız alanlarla ilgili önemli bir belge. Çünkü bir meydanın, o kentte yaşayan insanların kullanımı için var olması gerektiğini belgeliyor. Bugün yoğun araç trafiğine sahne olan, meydan içindeki ve çevresindeki yollar da insanlarla dolu. Gerçek bir meydan gibi. Kent plancıları meydanların yaya trafiği odaklı ve çevresindeki işlevlerle birlikte planlanması gerektiğini dile getiriyor. “Her açık alan meydan değildir” diyen Şehir Plancıları Odası İkinci Başkanı Yrd. Doç. Dr. Hülya Yakar Taksim’in, meydan fonksiyonu gören bir alan olarak nitelendirilemeyeceği görüşünde örneğin. İstanbul Valisi Muammer Güler’in 1 Mayıs kutlamaları sonrasında yaptığı açıklama Hülya Yakar’ı doğruluyor. Güler, o gün yaptığı basın toplantısında, eskiden miting ve kutlamalar için kullanılan Taksim ve Beyazıt meydanlarının artık bu işler için uygun olmadığını, meydanların kapanmasının tüm kenti felce uğrattığını ve bu tür etkinlikler için yeni alanlara ihtiyaç olduğunu söylüyordu. Vali haklı. Çünkü İstanbul trafiği, insanları, toplanma mekânları olan meydanlara ulaştırmak için değil, tam tersine meydanlar araç trafiğini ve ulaşım sorununu çözme alanları olarak kullanıldı. Yani trafikten muaf olması gereken yegâne alanlar, çıkış ve çözüm noktası haline getirildi. Meydanda insana yer kalmadı. Kentin açık alanları bugün öyle anılsa da, gerçek birer meydan olma şansını yitirdi. Motorlu araç trafiğine, köprülere, otobüs duraklarına, belediyelerin tanıtım ofisleri gibi işlevi tartışmalı yapılara, kısacası yayaların kullanımı hariç her şeye terk edilmiş durumda. Durum tam bir felaket. 30 yıl öncesine kadar meydan görünümüne daha yakın olan Aksaray, Mecidiyeköy, sadece ismiyle yaşayan Okmeydanı, Eminönü tanınmaz halde. Düşünün ki kentin en eski meydanı Sultanahmet’te (At Meydanı) bile turist taşıyan otobüsler ve diğerleri, belediyeye gelir kazandırma karşılığında park […]

Anadolu’nun Elleri

Gazeteci Nazım Alpman, Anadolu’nun çeşitli yerlerini dolaşarak “Ustadan Çırağa, Dededen Toruna Anadolu’nun Elleri” isimli kitabı kaleme aldı. Nar Photos fotoğraf ajansından Tolga Sezgin’in çekimlerini gerçekleştirdiği kitabın fotoğrafları da Fotografevi Allianz Galerisi’nde geçtiğimiz günlerde sergilendi. Alpman’ın Ahlat, Afyon, Bartın, Beykoz, Buldan, Bursa, Denizli, Devrek, Diyarbakır, Gaziantep, Görece, İznik, Mardin, Midyat, Milas, Mudurnu, Safranbolu, Şanlıurfa ve Tavas olmak üzere Anadolu’nun farklı bölgelerinden 15 el sanatı ustasını yansıtan kitabında toplam 48 fotoğraf yer alıyor. Kitapta gümüş, demir, boncuk, semer, lüle taşı, yemeni, tekne, çini, bakır, dokuma, baston, kalay, halı, taş ve keçe ustalarının üretim süreçleri ve ürünleri fotoğraflarla anlatılıyor. Kitapta ayrıca, ustaların hayat hikayeleri ve sanatlarına ilişkin bilgiler de yer alıyor.

Ahırkapı denize taştı

Ahırkapı’daki hıdrellez kutlamaları 10. yılında, semtin dışına çıkarak sahilde yapıldı. Mekan Ahırkapı Parkı’ydı. Geçen yıllarda Cankurtaran semtinde sokak aralarında yapılan şenlik, izdiham sebebiyle bu parka alındı ve birçok yenilik getirildi. Kuponla çalışan yiyecek-içecek istasyonları, biri büyük olmak kaydıyla beş ayrı konser platformu ve hıdrellez ruhunu yansıtacak birçok ayrıntı: Renk renk çaputlarla süslü dilek ağaçları, dilek sahiplerinin dilek kağıtlarını attıkları birkaç dilek çeşmesi, ‘Baryam’la ayısı’, ‘Kamilin melekleri’ gibi karakterlere bürünerek hatıra fotoğrafı çektirebileceğiniz panolar. Surlar ve Bukaleon Sarayı ışıklandırılmıştı. Parkı hınca hınç dolduran binlerce insan bu dekor eşliğinde, kendini hıdrellezin ve Roman müziğinin coşkusuna kaptırdı. Canlı müzikler saat 19:00 gibi başladı. Buzuki Orhan’ın ana sahnedeki performansı sona erdiğinde saat 00:30’u gösteriyordu. Sürekli renkleri değişen ışıklar tarihi yapıları masalsı bir havaya büründürmüştü. Gecenin sonuna doğru kutlama alanının hemen yanından atılan havai fişekler, eğlenenlerin üzerine bir yağmur gibi yağdı.Hızır’ın günü Ruz-ı Hızır (Hızır günü) olarak adlandırılan hıdrellez, Hızır ve İlyas Peygamber’in yeryüzünde buluştukları gün olması nedeniyle kutlanıyor. Bu gün, Gregoryen takvimine göre 6 Mayıs eskiden kullanılan Rumi takvim olarak da bilinen Julyen takvimine göre 23 Nisan’a denk geliyor. İsmi, Hızır ve İlyas adlarının birleşerek halk arasında hıdrellez şeklini almış. Hıdrellezin’in Mezopotamya ve Anadolu kültürlerine ya da İslamiyet öncesi Orta Asya Türk kültürüne ait olduğuna dair inanışlar var. Büyük kentlerde daha az görülmek kaydıyla Anadolu’da ve Trakya’da kasaba ve köylerde hâlâ yaygın kutlanıyor. Evinler temizleniyor, temiz kıyafetler giyiliyor. Yemekler yapılıyor. Hızır’ın temiz olamayan evlere uğramayacağına inanılıyor. Hıdrellez kutlamaları daima yeşillik, ağaçlık alanlarda, su kenarlarında, bir türbe ya da yatırın yanında yapılıyor. Baharın taze bitkilerini ve taze kuzu eti ya da kuzu ciğeri yeme hıdrellez adetleri arasında. Bunların şifa getireceğine inanılıyor. Hıdrellez gecesi Hızır’ın uğradığı yerlere ve dokunduğu şeylere feyiz ve bereket vereceği inancıyla çeşitli uygulamalar yapılıyor. Yiyecek kaplarının, ambarların ve para keselerinin ağızları açık bırakmak, ev, araba gibi şeyler ya da eş, çocuk isteyenlerin,istediklerini […]