Çeşme Belediyesi tarafından sekiz senedir nisan ayında organize edilen Alaçatı Ot Festivali’nin dokuzuncusu bu sene 5-8 nisan arasında gerçekleşti. Ülkenin her köşesinden insanların katılımıyla gerçekleşen festivale 1 milyonu aşkın kişi katıldı. Ot Festivali’nin bu yılki teması “Sarmaşık-Kuşkonmaz”dı. Alaçatı Ot Festivali,…
Geçtiğimiz hafta Marka Konferansı'nda konuşan gazeteci Ahmet Hakan, kendisine en sık sorulan on soruya yanıt verdi. İşte Melih Gökçek'ten Nişantaşı'na sık sorulan sorular ve Ahmet Hakan'ın ağzından yanıtları
Beyaz perdede gösterime giren çizgi roman uyarlamalı filmlerde küçük ama önemli detaylar gözden kaçıyor. Orijinal metinde olan bazı olaylar filmlerde daha farklı şekillerde ele alınabiliyor.
Konu “manevi mukaddesatımız” olduğunda, ne ifade özgürlüğünü ne de içeriği bile anlaşılamadan getirilen yasakları tartışabiliyoruz.
İnternet medyası yöneticilerinin "Gazetelerin içeriği sadece gazetelerindir" deklarasyonuna ortak tepkisi: Önce iğneyi kendilerine batırsınlar
Santralistanbul'da düzenlenen festivalde 'birdenbire hayatımızın tümü' alkol oldu. Görünen o ki sadece içtiğimiz her yuduma değil, attığımız her adıma 'duyarlı' gözler var.*
Reeta Metsänen “Their life is very poor, very deeply poor. How can you think of standing up for your rights when the only thing you can think about is where to get your next meal?” says Hacer Foggo, a long-time human rights activist working for the improvement of the rights of the Roma people in Turkey. “In Turkey even though the middle classes are doing better, the poor are doing worse”. The poor definitely includes many of the members of the Roma community in Turkey. This injustice, according to Foggo, can be seen in the urban development projects that often target neighborhoods inhabited mainly by Roma: “For the sake of sports complex thousands of Romas have been thrown out to the streets and forced to leave their own culture, their neighbors and their history.” According to the official numbers there are about 500,000 Roma people in Turkey. However, according to unofficial figures, Turkey’s Roma population exceeds 2 million. The Roma community consists of three separate groups; all have distinctive languages and cultures: The Rom who live in the Western parts of Turkey, the Dom in the Eastern parts and the Lom in the Northern parts. The majority of the Roma living in Turkey identify themselves both as Turks and Muslims as well as Roma. In Turkey there are both nomadic and urban Roma and around 95 percent of them live a settled lifestyle. Entertainment such as music and dancing has been the main source of income for many urban Roma people. These days many of the Roma people also make their living as street vendors or paper collectors. “There is a lot of discrimination in Turkey against the Roma” says Hacer Foggo. The word Çingene, the Turkish for “Gipsy” is loaded with prejudices and negative stereotypes. The word is also […]
Iva Hromkova Taking advantage of the long holiday in November I set up on a road trip to the east of Turkey. I was accompanied by one Czech boy but after reaching Trabzon we split up and the whole plan crashed. Left alone without a map I decided to go into the deeper east of Turkey’s east. My road trip supposed to be ten days journey to southeastern Turkey with a friend. A day before the holidays started I arrived in Eskisehir to pick him up. After two days there we took a night minibus to Samsun and continued along the Black Sea to Ordu, Unye and after reaching Trabzon on Monday we planned to go to the south of Turkey to Van, Mardin and Diyarbakir. But our plan changed. Leaving Trabzon Trabzon is one of the most beautiful cities near Black sea, they said, but I wasn’t impressed by the town at all. It was as crowded and fussy as Istanbul. I left the city center as soon as I could. One lady in abaya (whole black dresses) advised me to take the bus to the Trabzon intercity bus terminal I asked for a bus to Diyarbakir but an old Turk with good English kindly told me there is no bus going directly to that town but there is one bus leaving in ten minutes to Erzurum, which is on the way to south. I gave a man behind the counter at the bus station thirty lira and got on the bus without a ticket, I had received just a little post-it, where the number of my seat was written. I guess the man at the counter was too busy to write me a proper ticket. In five minutes I was sitting in a bus to Erzurum. I didn’t […]
Zoe Townsend Istanbul Bilgi University is school to over 10, 000 students, which includes Turkish students as well as students from all over the world. Bilgi advertises itself to exchange students as a university where classes are taught in English. This is the problem many exchange students as well as Turkish students have with Bilgi; classes are taught in English, Turkish, and some times in a combination. There seems to be no requirement to how the classes are taught. Turkish students who attend Bilgi are required to do an introductory year of English prior to starting their studies in their given field. The prep year is supposed to be an intensive year of English that prepares the students for courses and assignments in English. This however is not really enforced and many students finish their first year with very little understanding of English. What do the students say? I tried to find out what do the students think about the whole affair. First I asked a Turkish student. What did he think of the Preparation year when he was supposed to learn his English. “I spent my first year partying, we had very little work and the teachers did not expect a lot from us. After my first semester after the prep year I realized that I could speak very little English and would have troubles in the classes,” he told me. As I learned from him, he had to take an additional English course that was much more intensive in order to be able to attend his academic courses. But he was an exception. Most Turkish students do not take more English classes after their first year. So they eventually have to follow academic courses that they hardly understand. Ahmed, a student from Istanbul described to me the situation […]
Niyazi Dalyancı The ruling AKP (Justice and Development Party) decided to set up two working groups that will probe into possibilities of taking up legal action against the diplomatic correspondence between the U.S. diplomats in Ankara and Washington revealed by Wikileaks accusing Prime Minister Tayyip Erdogan and some ministers for corruption. Huseyin Celik, the deputy chairman of AKP told journalists that the documents were being studied and “necessary initiatives will be taken.” Turkish press reported that during the AKP Central Committee meeting earlier this week, the documents revealed by Wikileaks were discussed and it was decided to find a formula to resort to legal action against them. For this purpose two working groups, one at the Justice Ministry with the participation of AKP legal experts and another one at the Foreign Ministry will be examining the possibility of legal action. Diplomats protected under Vienna Convention Some experts say that the Vienna Convention of 1961 regulating diplomatic relations provide diplomatic immunity for the U.S. diplomats who have written the secret reports incriminating Turkish government members and businessmen close to AKP. “Third is corruption. AKP swept to power by promising to root out corruption. However, in increasing numbers AKPers from ministers on down, and people close to the party, are telling us of conflicts of interest or serious corruption in the party at the national, provincial and local level and among close family members of ministers. We have heard from two contacts that Erdogan has eight accounts in Swiss banks;his explanations that his wealth comes from the wedding presents guests gave his son and that a Turkish businessman is paying the educational expenses of all four Erdogan children in the U.S. purely altruistically are lame,” wrote U.S. Ambassador Eric Edelman in 2004 in a classified correspondence to Washington. The document created uproar […]
Habervs Wikileaks belgelerinde en ağır iddiaların bir çoğunda, ABD’nin 2004-2005 yıllarında Ankara Büyükelçisi olarak görev yapan Eric Edelman’ın adı geçiyor. ABD Büyükelçisi Eric Edelman 30 Aralık 2004 tarihli “İktidarda iki yılın ardından Erdoğan ve AKP. Kendileri, Türkiye ve Avrupa üzerinde bir tutanak arıyorlar” başlıklı yazısında, “Parti içinde Erdoğan’ın güce duyduğu açlık kendini keskin bir otoriterlik ve başkalarına güven duymama olarak gösteriyor. Eski ruhani danışmanı ve eşi Emine ‘Tayyip Allah’a inanır ama ona güvenmez’ diyor. Erdoğan ve yakın çevresinin, Abdullah Gül de dahil olmak üzere yeteri kadar analitik derinlikleri yok” iddialarında bulunuyor. Belgelerde Edelman, Erdoğan’ı “aşırı gururlu, Allah tarafından seçilmiş olduğuna inanıyor, otoriter eğilimli, maço, kadınlara güvenmiyor” sözleriyle tanımlıyor. O dönemde çevresinde bulunan bürokrat ve danışman kadrolarının, yetersiz ve cemaatçilik esasına göre seçilmiş olduğunu öne sürülüyor. Daha sonraki belgelerde o kadrolar için, “Çoğu Ankara dışında siyasetin nasıl işlediğini bilmiyor” deniliyor. Bülent Arınç’ın, “Erdoğan’ın potansiyel rakibi ve sorun kaynağı” olarak gösterildiği James Jeffrey imzalı belgede ise, Arınç’ı Erdoğan’ın “kötü polisi” anlamına gelen “his attack dog” olarak tanımlanıyor. Mükemmeliyetçi, işkolik, adil, merhametli Bazı belgelerde Başbakanlık’tan üst düzey bir yetkilinin ABD’nin Ankara Büyükelçiliği’ne Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın kişiliği hakkında bilgi aktararak, Erdoğan’ın “mükemmelliyetçi, işkolik, adil ve merhametli bir kalbe sahip olduğunu” belirttiği kaydediliyor. 26 Temmuz 2007 tarihli, belgede, “İçerdekine göre patronu Erdoğan, çok demokratik, ancak genel tanımlaması daha çok, nüfuzundakileri katı otokratik kurallara göre yöneten cömert ve baskın bir figür olduğu yönünde” deniliyor. Belgede bu görüşlerin tek bir kişinin izlenimleri olduğu belirtildi ve bu kişinin Başbakan Erdoğan ile yakın bir mesai içinde olduğuna dikkat çekildi. Üst düzey yetkilinin Başbakan Erdoğan’ın kişisel tarzına ilişkin görüşlerini aktardığı ifade edilerek, Erdoğan’ın gerek kendisinden gerekse çevresindekilerden mükemmel iş beklediği, hatta mükemmel işleri bile daha da geliştirmek için yollar yarattığı belirtiliyor.İşkolik olarak tanımlanan Erdoğan için 3 günlük tatil süresinin bile uzun olduğu, çevresindeki personelin aynı tempoda çalıştığı aktarılıyor. Yine […]
Açıklanan belgeler sadece yüzde 1 Daha önce ABD’nin Irak savaşı ile ilgili olarak yayınladığı gizli belgelerle dünyanın gündemine oturan ve son 2 gün içinde elindeki 250 bin belgenin, sadece yüzde birini açıklayan Wikileaks kurucusu Julian Paul Assange, ilkin gazeteciliği değiştirdi şimdi görünen o ki yeni bir dünyanın şekillenmesine de hayli katkı sunacak. ABD’nin şiddetle yayımlamamasını istediği ve yayımından önce de bir çok ülke dışişleri bakanlıklarından peşinen özür dilediği belgeler, 2004-210 yılı martına kadar yapılan 250 bin adet gizlilik niteliği taşıyan diplomatik yazışmalardan oluşuyor. WikiLeaks internet sitesinde yayımlanarak dünyanın gündemine oturan belgerin kaynağı olarak adı ilk öne çıkan isim, 23 yaşındaki Bradley Manning oldu. Manning “2007 yılından itibaren gizli bilgilere dışarı sızdırmak” suçlamasıyla tutuklu bulunuyor. Manning’in WikiLeaks’e sızdırdığı belirtilen son belgeler yüzünden 52 seneye varan hapis cezası alabileceği söyleniyor.Tümü ABD’li diplomatların kendi görüşlerinden ve kendi elde ettikleri bilgilerden oluşan belge ve yazışmalar kanıt niteliği taşımasa da iddia olarak değer taşıyor. Yayınlanan belgelerde israil’den Fransa’ya, Japonya’dan Brezilya’ya kadar 274 ülkenin İçişleri, Dışişleri, Bakanları ve Başbakanları hakkında izlenimler ve “diplomatik dedikodular” bulunuyor. Wikileaks’in yayınladıkları arasında Washington’dan sonra en çok Ankara kaynaklı belgeler bulunuyor. Washington’daki ABD Dışişleri Bakanlığı 8 bin 17 belgeye kaynaklık ederken, Ankara 7 bin 918 belgeye kaynaklık ediyor. Birçok belgeye kaynaklık eden diğer bazı başkentler ise Bağdat 6 bin 677, Amman 4 bin 312, Tel Aviv 3 bin 194, Kabil 2 bin 961 ve Beyrut 2 bin 368 oldu.250 bin belgenin ayıklanıp, önemli ve ilginç olanlarının kamuoyuna sunulması zahmetli ve bir o kadar da karmaşık bir uğraş. Zaten onca çok bilgi arasından hangisinin öne çıkarılacağını belirlemek de bir o kadar güç. O yüzden Türkiye ile ilgili iddiaların neler olduğunu bir arada bulabileceğiniz bir rehber haber olsun istedik.Erdoğan’ın İsviçre hesapları WikiLeaks’in yayınladığı belgeler arasında Türkiye ile ilgili en dikkat çekici olanı kuşkusuz ki ABD’nin eski Ankara Büyükelçisi Eric Edelman’ın AKP hükümetindeki yolsuzluk […]
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin Ümraniye’de Tavukçuyolu Caddesi’nde yaklaşık üç aydır uyguladığı yanlış trafik düzenlemesi, HaberVs’nin uyarısı üzerine değiştirildi. Tehlikenin nedeni caddenin girişindeki yaklaşık 300 metrelik bölümün tek yöne çevirilmesi, ancak sürücülerin bundan haberli olmamasıydı. Cadde çift yönlüyken kullanılan trafik levhaları üç ay boyunca kaldırılmadı, caddeye bağlanan sokaklara yeni duruma dair yeterli sayıda levha yerleştirilmedi ve ışıklar düzenlenmedi. HaberVs’nin geçtiğimiz hafta konuyu haberleştirirken, İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne yaptığı başvuru sonrasında, cadde ve sokaklardaki tabelalar bir gün içinde değiştirildi. Ancak cadde esnafı, trafiği rahatlatmak amacıyla hayata geçirilen uygulamanın yarardan çok zarar getirdiği görüşünde.
News, Etc. The roof completely collapsed and the 102-year old building suffered great damage after a fire broke out Sunday at the Haydarpasha train station which is one of the historical landmarks of Istanbul. Authorities said the fire broke out during roof sheathing work and a three-member committee has been appointed to find out what really caused the fire. Istanbul Chamber of Architects and Civil Engineers criticized the authorities for failing to act swiftly to put out the fire. In a statement they claimed that failure to intervene from the air by fire fighting craft was a grim mistake that caused fire to spread from the roof to the upper two floors of the building. According to media reports, fire department of Kadikoy that reached the station first did not have ladders tall enough to reach the building’s roof. Tugs from the port authority and fire fighting vessels also helped to extinguish the flames. Haydarpasha Train Station was built as the northern terminus of the Istanbul-Baghdad railroad, at a time when the Ottoman Empire had allied itself with Germany just at the beginning of World War I. The construction was undertaken by a German firm and the building was designed by two German architects Otto Ritter and Helmuth Cuno. The present building was built to replace the old train station on the same site built in 1872 for passengers taking the short railroad to Izmit. Italian stone masons were also employed at the building. The building clearly features German Neo-classical lines. Haydarpasha became the focal point of a heated debate during the last couple of years when the government announced plans to open up the area around the station to developers. Critics of the idea staged several protest demonstrations around the train station arguing that high-rises that might be built […]
Reeta Metsänen “I am a country man and at the same time, the son of this strange, scary oil civilization. In ten years our lives changed completely. For me it is a drastic change that I experience everyday,” says the quote attached to the piece “Evolution of Man”; a black screen with an X-ray of a man pointing a gun at himself by contemporary Saudi artist Ahmed Mater. The controversy of modernization and tradition, rapid change and globalization, natural resources and urbanization in the Saudi society is depicted in the touring exhibition “the Edge of Arabia Istanbul: Transition” opened on 5th of November in Sanat Limanı, Istanbul. The exhibition was launched in Riyadh, Saudi Arabia in January this year and has been shown so far in Dubai, London, Berlin and Venice. The tour will continue in several cities around the world until 2014. The “the Edge of Arabia Istanbul: Transition” is part of the European Capital of Culture 2010 project. “The Edge of Arabia” brings together works by 22 new generation Saudi artists presenting a great variety of Saudi contemporary art touching upon the intriguing Saudi culture. A variety of techniques ranging from installation, to photography, video and painting are used in the works. The exhibition is divided into sections: Century of the self, Solitary Prayer, the Rise of Video Art, Consumer Kingdom, and Message to the Messengers. Each of the section offers an explanation of the social trends and developments providing a deeper insight into the Saudi society. They raise questions on religion, individuality, ancestral roots, environment, consumerism, urbanization and rapid modernization, to mention a few. There is a great risk that exhibitions like Edge of Arabia become similar to the culture descriptions of the Lonely Planet: vague, nice to read and digestible, mainly supposed to provide an exotic […]
Emirgan’daki Osman Saçmacı İlköğretim Okulu’nda öğrenim gören, 7. sınıf öğrencisi R.’nin önümüzdeki birkaç senede alacağı notlar, ileride hangi lisede okuyacağını belirleyecek. Yapılan başarı puanlarının sadece küsuratıyla, yüzlerce kişinin elenebildiği bir sistemde, o da güzel bir puan yaparak iyi bir okula girmek istiyor. Fakat onun alacağı puanı etkileyecek derslerden biri de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin kararlarına aykırı olduğu halde verilen, zorunlu Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi. R. şimdi Alevi olmasına rağmen, puan kaybetmemek için harıl harıl Arapça dua ezberlemeye çalışıyor. AİHM, 2007’de verdiği kararda; “Türkiye’deki din kültürü ve ahlakı dersleri, demokratik bir toplumda verilen eğitimde olması gereken, objektiflik ve çoğulculuk, bunun yanı sıra öğrencilerin dine karşı sorgulayıcı bir bakış geliştirmeleri ölçütlerini karşılamamaktadır” demişti. Muafiyet çözüm değil ayrı bir sorunAnne B. (37) kızını din dersinden muaf tutmak için yargı yolunu seçmemiş. Haksız da sayılmaz. Pir Sultan Abdal Kültür Derneği (PSAKD) Başkanı Fevzi Gümüş sadece kendi derneklerinde, elliye yakın sonuçlanmış ya da sürmekte olan muafiyet davası olduğunu söylüyor. Bu davaların çok uzun sürdüğünü anlatan Gümüş, dava süresi boyunca çocuğun din dersi almaya devam ettiğini de hatırlatıyor. Fevzi Gümüş’ün dikkat çekmek istediği bir başka nokta da, çocuğun dersten muaf olmasının bir kazanım olmadığı. Gümüş, “Dava kazanılsa bile, çocuğun muaf olduğu, öğrenciler, öğretmenler ve yönetim tarafından biliniyor. Bu durumu herkes kendi kimliğine, kendi algısına göre değerlendiriyor” diyor. Muaf olan öğrencilerin, okulda dışlanma, lakap takma gibi sorunlarla karşılaştığını belirten Gümüş, bu yüzden ayrı bir psikolojik baskı altına girdiklerini belirtiyor. Baskıdan kaçmak için kimlik gizleniyorAnne B. de, hem uzun bir davanın, hem de muafiyetin, kızının arkadaşlarından farklıymış gibi hissetmesine neden olacağını düşünmüş. Ayrıca, kızının Alevi kimliği ön plana çıktığında, eğitim kadrosunun tepkisinin de değişmesinden korkmuş .”Bu konuda keskin düşünceleri olan Sünni öğretmenleri olabilir, notlarını da riske atmak istemedim” diyerek anlatıyor bu süreci. Kızının bir ders saati boyunca dışarda tek başına beklemesinin de onu üzeceğini düşünerek bu […]
Celine Orman The performer on the stage walks with a long, black twine following him stuck under his shoe. He takes off his shoe but the black string continues to follow him. Then he takes his socks off, freeing himself from the black twine that insistently comes after him. This is a scene from a show of contemporary dance that took place within the context of IDANS Contemporary Dance and Performance, the only international, interdisciplinary festival of visual and live arts in Turkey.The events were presented during October. The festival continues with additional events until the end of 2010. With cosmopolitanism as a theme the festival filled stages and streets with 154 artists, 41 projects and over 50 performances during the month. But who are the ones who watch these events? I went to the weekend’s performances to explore the contemporary dance scene in Istanbul. A big audience for two solo-performancesThe contemporary performance art scene in Istanbul is mainly based in Garaj Istanbul, a non-profit organization with a venue in Beyoglu. Most of the IDANS events took place there. But I went to one at Mimar Sinan University, Bomonti campus, which is not quite far from the city centre. It surprised me to see that so many people had found their way to watch the premier of two solo performances on Friday evening. I got the feeling many of them were friends of each other and the performers. Another part of the audience was composed of foreigners, most probably connected to the festival; the third part seemed to be students and dancers. Suddenly the doors opened and everyone headed into the theater. My investigation of who in Turkey would be interested in this branch of visual art had to wait. A personal dance experienceThe first piece called SITE was performed […]
Sosyal medya ve dijital pazarlama konusu Önceki gün gerçekleştirilen Webrazzi, Dijital Ekonomi ve Sosyal Medya Konferansı’nda enine boyuna tartışıldı. Konferansın konuklarından biri de Facebook Uluslararası iş Geliştirme Müdürü Christian Hernandez Gallardo’ydu. Gallardo konuşmasında, 3 Kasım çarşamba itibariyle dünyada 500 milyon, Türkiye’de toplam 23 milyon 129 bin 20 kişinin kullandığı en büyük sosyal ağ olan Facebook’un başarısıyla ilgili gerçekten çarpıcı ipuçları verdi. Christian Hernandez Gallardo, bundan bir kaç yıl önce Facebook’un dünyada 500 milyon kullanıcıya ulaşabileceğini kimsenin tahmin edemeyeceğini belirterek, geliştirdikleri araçlar kadar yerelleştirmenin de bu başarıda büyük önem taşıdığının altını çiziyor. Facebook için sosyal etkileşim ve gerçek kişilerin, gerçek kimliklerin önemli olduğunu, platformun bu iki temel ayak üzerine yükseldiğini anlatan Gallardo, Facebook’un yerelleştirme macerasını şu sözlerle anlatıyor.“Facebook’un Türkçe ve diğer dillere çevrilmesi konusu gündeme geldiğinde, bunun maliyeti milyon dolarlara ulaşıyordu. Ancak mühendisler, siteyi kullanıcıların kendi dillerine çevirmesi için bir araç geliştirmeyi önerdiler. Bu araçları koyduk ve Facebook Türkçeye çevrildi. Binlerce kişi çeviri yolladı, biz de bu çevirilere bakıp içlerinden doğrularını seçtik, en çok kişinin tercih ettiği çevirileri kullandık ve 24 saat içinde Facebook’u Türkçeye çevirdik. Bunu biz değil, siz yaptınız.” Facebook dünyası– Dünyada toplam 500 milyon kullanıcısı olan Facebook’ta her kullanıcının ortalama 130 arkadaşı var, ama bu sayı Türkiye’de ortalamanın üzerinde.– 500 milyon kişiden 250 milyonu her gün Facebook kullanıyor.– 500 milyon kullanıcı Facebook’ta toplam 900 milyondan fazla sayfa, grup, etkinlik gibi nesneyle ilgileniyor.– Facebook’ta ayda 30 milyar parça paylaşılıyor ve aktif kullanıcı başına ortalama 90 parça içerik üretiliyor.– Facebook’taki sosyal oyunları 200 milyon aktif kullanıcı oynuyor.– Facebook üzerinde saniyede 3 video paylaşılıyor ve ayda 55 milyon video yükleniyor. Türkiye’den yılda yüklenen video sayısı ise 94 milyon. Evet, Gallardo, kullanıcıların işin içine katılmasıyla Facebook’un dünyanın pek çok diline çevrildiğini ve bu yerelleştirme atağının 500 milyonluk kullanıcı başarısında önemli olduğunu söylüyor. Ancak “Facebook’un Türkiye’deki başarısının sırrı nedir?” diye sorulduğunda Gallardo bunun […]
’a mail atarak doğrudan talep edebilirler. Gypsyhood’a dahil olan müzisyenlerBlacky [Kolombiya]Blacky, 49 yaşında bir müzisyen. 20 yıldır şehir merkezinde, doğaçlama rock, rap ve salsa çalıyor. Bu işi para kazanmak için yapıyor. Netty Rhodes [İngiltere]Netty 34 yaşında ve Londra metrosunda flüt çalıyor. İlahiyat, Din Bilimi lisansı sonrasında müzik masterı yapan Netty 17 ve 18. yüzyıl barok müziği icra ediyor. Çaldığı ensturmanla iligi insanların mantelitesini değiştirmek istiyor. Ekonomik olarak kocası tarafından desteklenen müzisyen para için değil evde sıkılmamak ve sosyalleşmek için çalıyor. LOU-d-CAGE [İtalya]Müzisyenler; Mauro Pambianchi (31), Gianni Bovenzi (36), Luca Stefonati (33)İtalya’nın Ferrara şehrinde yaşayan müzisyenlerin her birinin başka işleri var. Meslekleri kasap, müzik öğretmeni ve ilkokul öğretmeni olmasına rağmen bir arada olmak ve gerçekten sevdikleri için hafta sonları sokakta çalıyorlar. Geleneksel ensturmanlar ve alışılmadık fıçı gibi müzik aletleri kullanıyorlar. LOU-d-CAGE grubu 2005 İspanya uluslararası sokak müzisyenleri festivalinde ödül kazandılar. Strella Do Dia [Portekiz-Lizbon]Grup üyeleri, Ricardo Veira (26), Alexandra Gabnel (28), Gonçalo do Camo (27), Daniel Mangodo (29), Joco Neves (28). Kendilerini “üst sınıf” sokak çalgıcıları olarak adlandırıyorlar. Hepsinin ayrı işleri var. Grafik tasarımcısı ve fotoğrafçı… İyi arkadaşlar, sevdikleri işi yapmak ve birlikte olmak için genellikle yazları çalıyorlar. Fransua Cepero [Küba]Kuba’da Santa Maria del Mar şehrinde çalan müzisyenler çok Kübalı ve sosyalist bir söylemle “bilginin tecrübenin sosyalleşmesi ve Küba ritimlerini yaymak için çaldıklarını” söylüyor. Ama aynı zamanda para için de çalıyorlar. Geleneksel Küba müziği yapan grup Latin Amerika kökenli bir davul olan bongo ve marakas kullanıyorlar. Kemal Avcioglu [Almanya]Kemal Avcıoglu Amanya’nın Münih kentinde sokakta geleneksel Türk müziği icra ediyor. Kemal aynı zamanda çocuklara popüler müzik öğretiyor. “Almanya’da yaşayan bir Türk müzisyen, bir Kolombiya’lı tarafından yazılmış İngilizce bir şarkıyı söyledi bu proje çerçevesinde diyor” Daniel. Grup Kadıköy [Türkiye]Türkiye’de yaşıyan çingenelerden oluşan Grup Kadıköy, çeşitli ülkelerden müzisyenlerin oluşturduğu çingene kardeşliğin Türkiye ayağı. Arabesk, roman ve popüler müzik icra ediyorlar. Daniel onları ortaçağ Avrupa’sında […]
Serbest Telekomünikasyon İşletmecileri Derneği’nin (TELKODER) önderliğinde telefon ve internet erişiminin serbestleştirilmesi amacıyla geçtiğimiz temmuz ayında başlatılan “Fiili Teke Son” kampanyasının internet sitesi olan www.fiilitekelesonverelim.org, önceki hafta Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nun (BTK) kapatma tehdidiyle karşı karşıya kaldı. BTK kendisine yönelik eleştirel karikatürleri gerekçe göstererek, siteye barınma hizmeti veren Turknet’e uyarı yazısı gönderdi. Yazıda, “BTK’ya yönelik tahkir ifadeleri ve sembolleri içeren 9 farklı resim içeriği ile bu kapsamdaki ifade ve karikatür yayınına son verilmesi. Aksi taktirde mahkemeye başvurulacağı” belirtildi. Turknet’e, siteyle ilgili 5651 kanunu öne sürerek 15 Ekim’de gönderilen uyarı yazısının ardından, Turknet internet sitesinin barındırıcılığına devam etmeme kararı aldı ve kampanya sitesi internet sitesi başka bir barındırıcı olan DorukNet’e taşındı. Bir gün süren bu taşınma sürecinde, kampanyanın internet sitesine ulaşılamadı. “Anlaşılmaz ve kabul edilemez” İstanbul Bilgi Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğretim üyesi Doç.Dr.Yaman Akdeniz, 5651 no’lu (İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun) kanunun 9’uncu maddesine atfen uyarının gönderilmiş olabileceğini, bu maddeye göre BTK’nın uyarı gönderip, ardından söz konusu içerik kaldırılmazsa mahkemeye gidebileceğini belirtiyor ve hemen arkasından ekliyor:“Bana sorarsanız BTK mahkemeye de gitse kazanması çok zor bir dava olur. O karikatürler hakaret ya da kişilik haklarını ihlâl edecek bir şey içermiyor. Bu bir politik söylemdir ve bu karikatürler hem Anayasa hem de Avrupa Insan Hakları Sözleşmesi’nin 10’uncu maddesi çerçevesinde korunan içeriklerdendir.”Yaman Akdeniz, bu nedenle BTK’nın dolaylı yoldan sansür girişiminin anlaşılmaz ve kabul edilmez bir girişim olduğunu düşünüyor. “Kampanya ve içerikle alakamız yok” İnternet sitesinin eski yer sağlayıcısı olan Turknet ise söz konusu sitenin içeriğiyle hiç bir ilgilerinin bulunmadığını belirterek, bu site gibi yüzlerce siteye barınma hizmeti verdiklerini, bunun da diğer siteler gibi ticari bir anlaşma olduğunu ve ticari anlaşmanın sona erdiğini açıkladı. TELKODER öncülüğünde yürütülen “Fiili Tekele Son” kampanyası, internet ve telefon haberleşmesinde Türk Telekom ve TTNet’in fiili tekeline son verilerek sektörün rekabete […]
