O Brother, Where Art Thou? (Nerdesin be birader?)

Vildan AyBrüksel – Ankara hattında bu aralar hava kötü. İki başkent arasında kaynağı belirsiz soğuk rüzgârlar esiyor. Türkiye’de, Avrupa yolundaki reformlara hız verecek bir enerji görülmüyor. Avrupa da bu kez bu nazlı yâre jest yapmama konusunda kararlı… Avrupa Birliği (AB) yıllardır ifade özgürlüğü ve Türklüğe hakaret ile ilgili Türk Ceza Kanunu’ndaki (TCK) 301. Madde’nin kaldırılmasını istiyor. Ancak Ankara, verilen bu sinyali daha çok ifade özgürlüğü olarak algılamaya yanaşmıyor. Brüksel, Türkiye’nin bir izolasyona doğru ilerlemekte olduğu endişesini taşıyor. AB’li yetkililerin konuşmalarına hâkim uyarıcı ifadeler bu endişeye işaret ediyor. Türk diplomatları da bu rota değişikliğini doğruluyor ve bunu Ankara’daki motivasyon bozulmasına bağlıyorlar. Rotadaki sapışı gösteren ve endişeyi artıran bir unsur da kamuoyu araştırmaları… Araştırmalar Türk insanının AB ve Batı heyecanını yitirdiğini ortaya koyuyor. Yiten Heyecan Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD) Marshall Fonu´nun düzenli yayınladığı Transatlantic Trends adlı rapora göre Türkler, ABD ve Avrupa Birliği´ne soğuk bakıyor. Temmuz 2007 tarihinde yapılan araştırmaya katılan Türklerin yüzde 54´ü AB´ye üyeliğin iyi olduğunu düşünürken yüzde 22´si olumsuz baktığını söyledi. Hâlbuki Türkiye´de AB üyeliğine destek 2004 yılında yüzde 73 seviyesindeydi. 2 yıl içinde bu oranın yüzde 54´lere kadar gerilemesi dikkat çekici bir sonuç. Türkiye’deki entelektüel kesim de gelişmeleri endişeyle izliyor. Son olarak 100’ü aşkın aydın imzaya açtıkları bildiriyle hükümete, “AB konusunda gerekli adımları at” çağrısında bulundu. Bildiride “Artık bahane kalmadı” ifadesine yer verildi. Bütün bu kara tablo içinde aydınlık bir noktayı gözden kaçırmamalı! Türkiye ile AB ilişkileri süreç boyunca dönemsel iniş çıkışlar yaşamış olsa da tarafların birbirlerinden kopamadıkları aşikâr… Konu üzerine çalışan uzmanlar, gerilimin en yoğun olduğu dönemlerde bile temel bir kopmadan kaçınıldığını ifade ediyorlar. Anketlere göre Türkiye, AB’yi tanımıyor Avrupa Birliği, az buz değil, Türkiye’nin 40 yıllık yönü. Oranlar şu anda gerilemiş olsa da Türk halkının çoğunluğu (anketlere göre yüzde 54 ile yüzde 82 arasında değişiyor) AB üyeliğini istiyor. Rakamlardaki bu dalgalanma ise bir kafa karışıklığına işaret […]

Tahsilli fakat çalışmayan: İktidarın yeni annelik modeli bu mu?

Alper Görmüş Kronikmedya’daki diğer başlıklar:1) Ev kadını: Başbakan seviyo, Yargıtay sevmiyo!2) Türk basınında iyi şeyler de oluyor! Bir ülkede kızların okullaşma oranı yükselirken işgücündeki kadın istihdamının azalması beklenemez. Çünkü istisnaları hariç tutarsak, okumak çalışmak içindir. Fakat son yıllarda Türkiye’de olan, tam bu. Önce rakamlara bakalım… (iki alandaki rakamları da Radikal’in haberlerinden derledim):Kızların okullaşma oranında son 10 yılda büyük bir ilerleme kaydedilmiş durumda. İlköğretimde net okullaşma oranı 1997’de kız çocukları için yüzde 78,97 iken, 2006-2007 öğretim yılında yüzde 87,93’e yükseldi. 1997-98 öğretim yılı için lise ve dengi okullarda kız çocuklarının net okullaşma oranı yüzde 34,16 iken 2006-2007 öğretim yılında yüzde 52,16 oldu. Fakülte ve yüksekokul düzeyinde ise 1997-98 yılında yüzde 9,17 olan kız çocukları için net okullaşma oranı, 2005-2006 öğretim yılında yüzde 17,41 olarak gerçekleşti.Buna karşılık kadın işgücünün istihdamında tam tersi bir gelişme gözleniyor. Türkiye İstatistik kurumu’nun 2007 İşgücü İstatistikleri’ne göre kadınların işgücüne katılım oranı yüzde 23.4 geriledi ve bir yılda 237 bin kadın, işgücünden koptu. Ayata: Çelişki yok Prof. Dr. Ayşe Ayata’nın Milliyet’ten (10 Mart) Devrim Sevimay’a verdiği söyleşideki argümanlar geçerliyse, ortada bir çelişki yok. Çünkü zaten iktidarın kadın politikası bu. Söyleşinin başlığıyla söylersek: “Özelde yüceltilmiş ama kamuda olmayan kadın.” (Eski Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’in bize armağan ettiği bu yanlışlığı galiba düzeltemeyeceğiz. O başlık tabii ki “Özelde yüceltilmiş ama kamusal hayatta olmayan kadın” diye düzenlenmeliydi. Kamu, “devlet alanı, resmî alan” demek; oysa Ayşe Ayata burada ev dışı sosyal hayattan söz ediyor.)Düşüncelerini şöyle açıyor Prof. Ayata: “Aslında AKP kadın hakları içerisinde bazılarının lehine bilinçli bir tercih kullanıyor… Mesela eğitimi seçiyor. Çok aktif olmasalar da kız çocuklarının okuması gerektiği konusunda samimiler. Tabii meslek sahibi olması için değil, daha iyi bir eş ve anne olması için. (…) Aile içi rol modellerini değiştirmeyi hiç düşünmüyorlar. Mesela okul kitaplarındaki bu tür rol modellerinin sorgulanmasına yönelik çalışmalar vardı, onların hepsini durdurdular. Hâlâ anne bulaşık yıkıyor, baba […]

Sandıktan çıkan John Lennon

Özlem Özbaşoozbas@medyakronik.com Efsane kelimesi de yetersiz kalabiliyorsa ne diye bahsetmeli ondan? Kimilerine göre ilah, kimilerine göre gönül adamı. Birini öldürebilecek kadar ilkelce -ya da çılgınca mı demeli- seven hayranının kurbanı: John Lennon. Birçoklarına göre depresyonla geçen, kendi deyimiyle “kayıp hafta sonu” 1973 – 1975 yılları, fotoğraf karelerine yansıyan samimi haliyle yeniden canlanıyor. John Lennon’ın daha önce yayınlanmamış 140 fotoğrafı, bir dönem beraber olduğu May Pang tarafından sandıktan çıkarıldı, “Instamatic Karma” isimli bir kitapta toplandı. Yüzerken, eğlenirken, yemek yerken, oğluyla vakit geçirirken çekilmiş fotoğraflarıyla Lennon’ı hiç bu kadar “yakından” tanımamıştık. May Pang, Lennon’la geçirdiği 18 aylık sürecin fotoğraflarını anekdotlarla harmanlamış. 52. Sokak’ta kiraladıkları daireden Disneyland’da geçirdikleri zamana kadar her anıyı… Pang, sadece en yakın arkadaşlarıyla paylaştığı bu fotoğrafları yıllarca dolabındaki bir kutuda saklamış… Gülümseyen fotoğraflarMay Pang, fotoğrafları yayınlama fikrinin son birkaç yılda doğduğunu söylüyor. “Ne zaman arkadaşlarıma John’la ilgili bir anımı anlatacak olsam, bu anıyı yansıtan bir fotoğraf bulup çıkarıyordum. Hayranları John’u bir de benim gözümden görsünler istedim.” Lennon’ın mutsuz, depresif, bol alkol tükettiği dönemi olarak bilinen bu yılların o kadar da kötü geçmediğini ispatlama isteği de kitabın basılmasında büyük etken olmuş. Gülümseyen bu fotoğrafların önyargıları bir kalemde sileceğiyse kesin. Instamatic Karma, “evde”, “oyunda”, “işte” ve “dışarıda” başlıklı dört bölümden oluşuyor. 4 Mart’ta basılan kitap -üzülerek söyleyelim- henüz Türkiye’deki raflarda yerini almadı. Sabredemeyenler için Amazon.com ve eBay’de satışta.

Sokağın Dili: Herkes üç çocuk yapacak mı?

Akman Yengin – Uğur OrakçıKamera: Ersan Bayram – Asım Can Yılmaz Yine sokaklara çıktık ve mikrofonu halka uzattık. Beşiktaş ve Eminönü’nde halkın nabzını tuttuk. Tek bir soruya karşılık birbirinden farlı cevaplar aldık. Halkın, Başbakan Tayyip Erdoğan’ın “Her aile 3 çocuk yapsın” açıklamasını nasıl karşıladığını merak ediyorduk. Beklenmedik cevap, tartışma ve yorumlarla karşılaştık.

Sanat için döv-me

Mine Savaş Ezgi Kuzudişlimsavas@medyakronik.com Dövme, benliğimizi, duygularımızı, yaşantımızı gözler önüne seren küçük bir sinyal. Özetle, insanların konuşmadan kendilerini özgürce ifade edebilecekleri farklı bir yöntem. Araştırmalara göre, dövmeler kişi analizlerinde etkili bir yöntem aracı.Peki, ya sanat? Dövmecilerin ve ressamların savundukları tek şey, çizimin bir defa yapılması ve bir başkasında kopyasının bulunmaması. Herkesin vücudunda olan, çiziminin defalarca tekrarlandığı dövmeler sanat eseri sayılmıyor. Fakat dövmeyi yaptıran kişi açısından, dövmenin sanat eseri olup olmadığının pek fazla önemi yok. Kendini başkalarına tanıtma, kanıtlama ya da aidiyet hissi, dövme yaptırmak için yeterli sebep. Dövme bir sanat, zanaat ya da moda. Aslında dövme yaptıranlara göre bir perspektif, malum zevk ve renk meselesi.

Beni Çin ressamlarına emanet ediniz

Mine SavaşPek çok ülke, ucuz ve sayıları yüz milyonları bulan işgücü sayesinde pazarlarını istila eden ucuz Çin mallarından şikayetçi. Oyuncaktan bisiklete, tekstile kadar yayılan birçok sektörde bunu görmek mümkün. Ama bu küresel istilayı en iyi açıklayan şeylerden biri, ucuz Çin resimleri. Sadece Türkiye’ye yılda yaklaşık bir buçuk milyon Çin resmi giriyor. Bu resim akını 1999’da başladı ve etkisini çabucak gösterdi. Bu zaman zarfında, örneğin, sadece Beyoğlu Asmalımescit’te beş galeri kapandı. Asıl etkilenenler ise, devlet dairelerine, turistik otellere, okullara, hastanelere ve restoranlara resim yapan küçük atölyeler. İstanbul’da, resim piyasasının en önemli mekânlarından Asmalımescit’te atölyesi bulunan Ressam Muzaffer Akyol, Çin’deki üretkenliğin ucuzlukla süslendiğini ve çok cazip bir çekim alanı oluştuğunu söylüyor. Çin resimleri Türkiye’de 10 ila 80 dolar arasında satılıyor; yani Türk resimlerinin onda biri fiyatına. Akyol, “Ressam boya, tuval, fırça alacak, çerçeve yaptıracak. Bunların hepsinin bir ederi var ve bu ederi ancak bir kazanımla ödeyebilir. Resim satın alan olmazsa, bu malzemeleri nasıl alacak, atölye kirasını nasıl ödeyecek?” diye durumu açıklıyor. Yüreği sanat sevdasıyla yoğrulmuş bir sanatçının, resmiyle zengin olmayı asla düşünmeyeceğini söyleyen Akyol’a göre, “Ressamlar zengin olmak isteselerdi, patates – soğan satarak daha çok para kazanırlardı”. Seri üretimEkspresyonist, sürrealist, natüralist ve daha birçok ekole ait her tür resmi yapan Çinli ressamlar her ülkenin nabzına göre hareket ediyor. Türkiye’ye senede ortalama 500 bin adet Çin resmi getiren ve yüzde yüz kârla satışa sunan Cevat Sarıkartal’ın verdiği bilgiye göre, en çok Atatürk, İstanbul ve manzara resimlerine talep var. Çin resimleri fabrikalara, dükkânlara, devlet dairelerine, turistik otellere, okullara, hastanelere ve restoranlara satılıyor. Dünyada en çok alıcı bulan resim ise, Van Gogh’un “Ayçiçeği Tarlası”… Portreler de en çok rağbet görenlerden: Shakira, David Beckham, George W. Bush, Mao, Bill Clinton, Elvis, Yaser Arafat… Muzaffer Akyol, üretilen resimlerin hiçbir sanatsal değeri bulunmadığına işaret ediyor. “Resimler özgünlükten uzak ve fabrikasyon. Benzetme var ama sanatın olması gereken olmaları yok.” […]

Güneydoğu paketi ve ekonomide vakit kaybı..

Mustafa Sönmez AKP, hem gün be gün yaklaşan ekonomik kriz karşısında hem de gündemin baş meselelerinden Güneydoğu konusunda toplumu oyalamaktan öteye gitmeyen beyhude icraatlarla 2008’i de kayıp yıllar listesine yazıyor. Milli gelir hesaplama yöntemini değiştirmekle önemli bir hamle gerçekleştirdiğini sanan Hükümet, bu muhasebe oyununun birçok rasyoyu (oranı) değiştirerek çok çeşitli soruna deva olacağına kendini inandırmış göründüğü gibi, toplumu da buna inandırmaya çalışıyor. Milli geliri yüzde 30 kabartarak, dış kreditörlere makyajlı bir Türkiye yüzü sunmakla yabancı kaynak girişini daim kılacağını sanan Hükümet, aynı yolla IMF’nin bütçe konusundaki kuşatmasını aşıp yerel seçimler için gönlünce kaynak kullanmayı hesaplıyor. Ama bu manevraların hiçbir işe yaramayacağı bugünden görünüyor, fakat bu beyhude atraksiyonlar Türkiye’ye sadece vakit kaybettiriyor. Güneydoğu sorununda 2008 öncesinde yüzüne taktığı güvercin maskesi ile 2007 seçimlerinde Kürtlerden önemli oranda oy toplayan AKP, seçim sonrası askeri “çözüm”lere kayarak şahin yüzünü göstermiş, neye yaradığı pek belli olmayan sınır ötesi operasyonların ardından, sözde “sınır içi” hamlelere geçmiş havasını yaymaya, bunu da New York Times üstünden iç ve dış kamuoyuna yaymaya çalışmaktadır. Hemen belirtelim ki, hem ekonomi ile ilgili büyük bir şamata ile takdim edilen milli gelirdeki muhasebe oyunu hem de Güneydoğu ile ilgili üfürülen 12 milyar dolarlık yatırım paketi balonu toplumu oyalamaktan, zaman kaybettirmekten öte bir şeye yaramayacaktır. Söz konusu atraksiyonlardan Güneydoğu’da yoğunlaşalım. Güneydoğu AtraksiyonuNedense New York Times üstünden üfürülen 12 milyar dolarlık yatırım paketi niyetinin hiçbir inandırıcılığı yoktur. Birincisi, böyle bir kaynak nereden bulunacaktır? 2008 Bütçesinde Güneydoğu ile ilgili özel bir ödenek olmadığına göre, kamu yatırımları demetinde zaten var olan ve önceden programlanmış GAP yatırımları, şimdi yeni yatırım hamlesiymiş gibi takdim edilecektir. Doğu ve Güneydoğu sorununun iş ve aş meselesinin yıllardır sadece GAP projeleri ile çözüleceği, bir nakarat haline getirilmiş ve başka hiçbir yaratıcı proje geliştirilmemiştir. Dahası, Bölgenin Kuzeyi için hiçbir yapıcı adım da atılmamıştır. “GAP sihirli değneği”nin aslında Bölge için değil, daha çok Batı’daki gelişmiş […]

Ustalarının dilinden gözde meslekler

Erdem Özüer eozuer@medyakronik.comKamera: İşvecan Nur Özeniozen@medyakronik.com Hepimizin aklında ideal bir meslek vardır. Ömrümüzün neredeyse bir çeyreği hedefimiz doğrultusunda okul yollarında gidip gelmekle geçer. Şimdi gözlerinizi kapatın ve yıllardır istediğiniz o ideal mesleği yaptığınızı düşünün. Aklınızdan acaba başka bir meslek seçseydim nasıl olurdu diye geçiyor mu? Diğer meslekleri merak ediyor musunuz? İşte her mesleğin ünlüsünden o mesleğin incelikleri…

Medyakronik’i RSS’le takip edin!

Övgü Akgürgen Bir içerik izleme sistemi olan RSS sayesinde, çeşitli internet siteleri tarafından yayınlanan haber, video, resim gibi internet içerikleri tek bir ortamda toplanabiliyor. Medyakronik veya başka internet sitelerinin RSS beslemelerine abone olduğunuzda kendi tercihinize göre düzenlediğiniz RSS Reader sayfanızdan çok kolay ve hızlı bir şekilde istediğiniz sitenin içeriğine ulaşabiliyorsunuz. Üzerine tıkladığınız sitenin son güncellemelerini başlıklar halinde veya başlık ve spotuyla görebildiğiniz gibi üzerine tıkladığınızda içeriğin yayınlandığı siteye girip konunun tamamını da görebiliyorsunuz. RSS, genellikle haber sağlayıcıları, bloglar ve podcastler tarafından kullanılan, yeni eklenen içeriğin kolaylıkla takip edilmesini sağlayan özel bir XML dosya formatı olarak tanımlanıyor. “Genişletilebilir İşaretleme Dili – eXtensible Markup Language” olarak adlandırılan XML ise hem insanlar hem bilgi işlem sistemleri tarafından kolayca okunabilecek dokümanlar oluşturmaya yarayan standardı anlatıyor. RSS kısaltması önceleri, “Rich Site Summary” olarak tanımlanırken 2.0.0 versiyonu “Really Simple Syndication” (RSS 2.0.0) olarak tanımlanıyor. İnternet kullanıcıları RSS teknolojisi sayesinde düzenli olarak içerik sunan sitelere abone olabiliyor ve istediği içeriği kolayca takip edebiliyor. Site yöneticileri ise sitelerine belirli kodlar ekleyerek sitelerini RSS beslemesine uygun hale getirebiliyorlar. RSS dosyaları ilk olarak Firefox internet tarayıcısının temelini atan Netscape Navigator yazılımını geliştiren Netscape şirketi tarafından ortaya atıldı. XML ise aynı zamanda HTML’i de tasarlamış olan Tim Berners Lee tarafından geliştirilerek bir standart haline getirildi. RSS’i nasıl ve nereden kullanabiliriz? İnternet kullanıcılarının RSS abonesi olabilmeleri ve tarayıcılar üzerinden içerikleri izleyebilmeleri için bazı yazılımlar gerekiyor. Bu yazılımlardan en yaygın kullanılanları ise şunlar:• Windows RSS Okuyucular• Mac RSS Okuyucular• Cep Bilgisayarı RSS Okuyucular• E-mail RSS Okuyucuları• Java Tabanlı RSS Okuyucular• Linux Tabanlı RSS Okuyucular• Web Tabanlı RSS Okuyucular• RSS Okuyucu programı Medyakronik’i RSS ile izlemek için…Değişik kaynaklardan sağlayabileceğiniz RSS beslemesini örnek olarak G-mail veya Google hesabınız üzerinden nasıl göstereceğinizi adım adım anlatalım; 1- Öncelikle ekleyeceğiniz siteyi açın. Örneğin medyakronik.com sitesine girip resimde işaretlenen butona basın. (Resim1)2- Sayfa değiştiğinde resim 2-3’te gördüğünüz gibi Google […]

Kabile aranıyor

Özlem Özbaşoozbas@medyakronik.com Bazen her şeyden elinizi eteğinizi çekip çok uzaklara gitmek istediğiniz oluyor mu? Düşünün ki bir adadasınız, avladığınız balığı kumsalda pişiriyorsunuz, hatta bir kabile reisiniz bile var… Peki metropol hayatının stresinden sıyrılıp Büyük Okyanus’ta bir adada kabile hayatı yaşamaya ne dersiniz? TribeWanted, 2006’da üyelerine kabile hayatı yaşatma fikriyle yola çıkmış. Fikrin sahipleri Ben Keene ve Mark James. 1482 üyesi olan TribeWanted, şimdilik sadece sanal alemde hizmet veriyor. 5000 üyeye ulaşıldığındaysa, “macera adası” Vorovoro, kabileye kapılarını açacak. Büyük Okyanus’un güneyindeki Vorovoro Adası’nın sahibi Tui Mali ve ailesi, adanın tek yerlileri. Adada elektrik, yol ve içme suyu şebekesi yok. Vaat edilenlerse deniz, kumsal ve güneşten daha fazlası. TribeWanted’ın kurucularından Mark James, yüzlerce nedenden birkaçını şöyle sıralıyor: “Macera, sörf, doğa sporları, denizden yeni çıkmış balık, kumsalda yakılan ateş ve 5000 üyeyle sanal ortamda buluşup son derece gerçek bir organizasyonda yer almak.” TribeWanted’da üç farklı üyelik seçeneği var: Göçebelik, avcılık ve savaşçılık. Üyelik türüne göre, adada geçirilecek zaman ve üyelik ücretleri de değişiyor. Üyelik ücretlerinin bir kısmıyla çevre adalarda okul yapımı, balıkçı teknelerine motor temini ve yerlilere yeni iş imkanları sağlanacak. Kabilenin yaratıcıları, projenin çevreye duyarlı olması konusunda da oldukça hassas. Öyle ki, kabilenin bir iklim danışmanı bile var. Adanın yönetimi ve altyapısıyla ilgili tüm kararlar demokratik bir şekilde, online oylama sistemiyle verilecek. Adada neler olup bittiğini izlemek isteyenler içinse Tribal TV yayında olacak. Uzaklara gitmek, keşfedilmemiş yerleri görmek, “medeniyet”in tekmil telaşından sıyrılmak tam da bana göre diyenlerdenseniz Vorovoro’ya şimdiden hoş geldiniz!

Dizi sektöründe imitasyon devri

Övgü AKGÜRGENovgu@medyakronik.comMedium: Zeliha’nın gözleriAllison DuBois’nın gerçek yaşam öyküsünden uyarlanarak çekilen NBC’nin “Medium” isimli dizisi Türkiye’de “Zeliha’nın Gözleri” adlı Türkçe formatıyla STAR TV’de karşımıza çıktı. Her iki dizinin başkarakteri de işlenmiş cinayetleri ve insanların geleceklerini görebiliyor ve cinayetlerin çözümünde polise ve insanlara yardım ediyor. Lost: GölTüm dünyada olduğu kadar Türkiye’de de geniş bir izleyici kitlesine sahip olan “Lost”un Türk versiyonu ise henüz yayınlanmaya başlamadı. Şu anda YouTube gibi video paylaşım siteleriyle sesinin duyurmayı başaran “Göl” isimli dizi, merakla bekleniyor. Grey’s Anatomy : DoktorlarShow TV’nin sevilen dizisi “Doktorlar” da Dizimax’te yayınlanan “Grey’s Anatomy” isimli yabancı dizinin bire bir kopyası.Dawson’s Creek: Kavak YelleriKanal D’de yayınlanan “Kavak Yelleri”, cnbc-e’nin sevilen dizisi “Dawson’s Creek”in tam anlamıyla Türk uyarlaması. Bu iki dizi, senaryodan karakterlerin davranışlarına ve fiziksel özelliklerine kadar pek çok noktada benzeşiyor. Örneğin karakterler açısından bakıldığında, Deniz’in Dawson, Aslı’nın Joey, Mine’nin Jen, Efe’nin de Pacey olduğu açık seçik anlaşılıyor. ________________________________________________HaberVs’yi Facebook sayfamıza üye olarak da izleyebilirsiniz—————————————————————————————————————————— 24: Mahşercnbc-e’de yayınlanan “24” kadar etkileyici bulunmadığından mıdır bilinmez, atv’de yayınlanan “Mahşer” isimli taklit dizi kısa bir süre sonra yayından kaldırıldı. Sabrina: Acemi CadıOrijinaline sadık kalınarak çekilen bir diğer Türk dizisi ise “Acemi Cadı”. Sihir yapabilen bir lise öğrencisi genç kızın hayatını anlatan ve çocukların ilgiyle izlediği Sabrina seneler sonra Türk yapımcılar tarafından yeniden keşfedilince ona içerik olarak tıpatıp benzeyen Acemi Cadı Türk televizyonlarında yayınlanmaya başladı.My Name Is Earl: Hakkını Helal Etcnbc-e’nin bir başka sevilen dizisi “My Names Is Earl”, “Hakkını Helal Et” adıyla Türkçeleştirilip dini bir dizi formatına çevrildi. Orijinalinde sit-com olarak çekilen dizi, STV’de dini mesajlar veren bir diziye döndü.

Yeni sosyal güvenlik yasası: Nihayet düzgün, anlaşılır bir izah…

Alper Görmüşagormus@medyakronik.com Gazetecilerin kokmaz-bulaşmaz insanlar olmaları gerektiğine dair; işlerinin “olan bitenin fotoğrafını çekmek”ten ibaret olduğuna dair eski tip “objektiflik” giderek tedavülden kalkıyor. Onun yerine gazetecinin de bir tavrının, bir siyasi-ideolojik yaklaşımının olabileceğini, olması gerektiğini kabul eden, “dürüstlük ve hakkaniyet duygusu” sayesinde bu yeni gazeteciliğin muhtemel sakıncalarının ortadan kaldırılabileceğine inanan bir anlayış giderek güç topluyor.Fakat tabii ideal bir durumdan söz ediyoruz… Biliyoruz ki, özellikle Türkiye’de bu yeni tip “sübjektif” gazeteciliği tercih edenlerin gazetecilik pratikleri bir felaket: Bol sübjektivizm ve fakat pek az dürüstlük ve hakkaniyet! Sonuç: Herkesin kendi kampının ezberini güçlendirecek haberlere abanma ev bu uğurda icabında haber gizlemeyi, manipülasyonu ve dezenformasyonu göze alma… Bu kötü gazeteciliğe bir de tembellik eklenince işler iyice felaket bir durum arz etmeye başlıyor.Bu uzun girişi, son günlerin en tartışmalı konusu yeni sosyal güvenlik yasasına ilişkin haberlere atıfla yazdım. Fazla toptancı bulabilirsiniz yaklaşımımı. Fakat ne yapayım, beni yalanlayacak hiçbir haberle karşılaşmadım bugüne kadar. Yeni yasanın ne getirip ne götürdüğüne ilişkin her yeni haberi okuyup bitirdiğimde canım biraz daha sıkıldı. Ve nihayet bugün Vatan’da okuduğum bir haberle yüzüm güldü. Nihayet neyin ne olduğunu anladım.Tümünü aktarıyorum, eminim okuyup bitirdiğinizde siz de benim gibi düşüneceksiniz. Emekli aylığı hesabında büyüme katkısına tırpan(Vatan gazetesi, 12 Mart)VATAN, kazanılmış hakları geriye götürüp götürmediği çok tartışılan paketi mercek altına aldığında mevcut çalışanlar için en önemli gelir kaybının emekli aylığını belirleyen bağlama oranlarında olduğunu tespit etti. İşte çalışanı yakından ilgilendiren ve kazanılmış hakları geriye götüren en önemli değişiklikler:Büyümenin yüzde 70’i uçuyorEmekli aylığı belirlenirken bir ortalama kazanç rakamı üzerinden gidiliyor. Mevcut yasada ortalama kazanç her yıl TÜFE ve ekonomik büyüme oranlarında artışla güncelleniyor. Diyelim ki emekliliğe esas maaşınız 1000 YTL. Bir yıl sonrasında TÜFE yüzde 10 oldu, Türkiye GSMH’si de yüzde 10 büyüdü. O zaman ortalama kazanç, 100 YTL’si TÜFE’den, 100 YTL’si de büyümeden olmak üzere güncellenirken 1.200 YTL’ye çıkıyor. Ancak yeni yasa TÜFE katkısını aynen […]

Sıradışı bir oyun

İşvecan Nur Özeniozen@medyakronik.comKamera: Erdem Özüereozuer@medyakronik.com Klasik bir tiyatro değil bu. Türkiye’de bilindiği söylenemez. Comedia Dell’Arte dünyada geleneksel İtalyan komedisi olarak tanınıyor. Farklı dillerde ve masklarla oynanıyor. Üstelik bu dilleri bilmeniz gerekmiyor. Çünkü oyundaki hareketler her şeyi anlatıyor. Bu tiyatronun ustası Antonio Fava geçtiğimiz günlerde “Pulcinella’nın Savaşı” adlı oyunuyla İstanbul’da Kenter Tiyatrosu’nda rol arkadaşı Merve Engin ile birlikte sahne aldı. İki saat aralıksız oynanan oyunda izleyiciler çok güldü ve eğlendi. Oyun maalesef sadece tek gecelikti. Antonio Fava’yı önümüzdeki yıla kadar beklemek istemeyenler haberimizi kaçırmasınlar!

Zorunlu din dersi: Aslında zor değil ama yine çaktık!

Kronikmedya’daki diğer başlıklar:1. Büyükanıt Türkiye’yi Afganistan’a mı hazırlıyor?2. The köy: Bademler.3. You Tube’a düşmelerde neden şikâyet yok. Alper Görmüşagormus@medyakronik.com Avrupa İnsan hakları Mahkemesi (AİHM), mevcut müfredatıyla Türkiye’deki “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi” dersinin zorunlu olarak okutulamayacağını karara bağladı ve Türkiye’de ortalık karıştı. Oysa mesele hiç de zor görülmüyor. Şu alıntıyı okuyun, sahibini daha sonra söyleyeceğim:“Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin müfredatı daha da dinler üstü hale getirilebilir. İslam dininin oradaki temsil oranı azaltılabilir. O zaman ne olması lazım? Şunun yapılması lazım: Anayasa’nın 24. Maddesinin birinci bölümünde diyor ki ‘Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi zorunludur.’ İkincisinde de diyor ki ‘Bunun dışında kalan din eğitimi insanların kendi tercihlerine, küçük çocukların velilerinin tercihlerine bağlıdır.’ Şöyle olabilir: Bir zorunluluk olmayan seçmeli din dersi getirirsiniz. Aleviler, Aleviliği öğrenmek istiyorlarsa onlara Alevilik ile ilgili eğitim verilir, Sünnilikle ilgili ne gerekiyorsa da onun eğitimi verilir.”Bu sözlerin sahibi Milli Eğitim Bakanı Hüseyin Çelik… Görüyorsunuz, “din eğitimini ille de devlet vermelidir” argümanı çerçeve kabul edildiğinde, gayet sağduyulu, işleyebilecek ve laikiyle dindarıyla geniş bir çoğunluğun desteğini alacak bir çözüm önerisiyle karşı karşıyayız, üstelik sahibi de sorunun kaynağı gibi görünen Milli Eğitim Bakanı…İbadetlerin (de) öğretildiği seçmeli bir din dersi ve bütün dinlerin “taraf tutmaksızın” anlatıldığı bir “Din kültürü” dersi… Eh, bundan iyisi can sağlığı. Zaten gazetelerde konu üzerine yazan birçok yazar da çözümün bu doğrultuda olması gerektiğini söylüyor.Peki sorun ne? Sorun, adı “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi” olan bir dersin Anayasa tarafından zorunlu kılınmış olması. Bakan, “Bu anayasal zorunluluk, kaldıramayız” diyor ve önerisini de yukarıda aktardığımız gibi formüle ediyor.Peki geçerli mi bu argüman? Değil. Onu da İsmet Berkan pek güzel anlatmış bugünkü (11 Mart) yazısında:“Gerek AİHM’nin ve gerekse Danıştay’ın 8. Dairesi’nin kararını tersinden okuduğunuzda mahkemelerin, Bakan Çelik’in deyimiyle ‘dinlerüstü’ nitelikte bir ‘din kültürü’ dersini arzu ettiği/uygun gördüğü anlaşılıyor. Yani, mevcut dersi gerçekten dinler tarihinden, dinlerin gelişiminden ve temel anlayışlarından ibaret […]

Geri dönecekler!

Barselona’daki Deniz Bilimleri Enstitüsü (ICM) bilim adamlarının yürüttüğü araştırmanın sonuçları, Akdeniz’in son yıllarda yaşadığı denizanası sorununun artarak süreceğini gösteriyor. Araştırmacıların kentin turistik bölgesi Costa Brava açıklarında yaptığı çalışmaya göre, kışın üreyen, “mauve stinger’’ olarak isimlendirilen Pelagia noctiluca türü, karanlıkta parlayan tek hücreli denizanaları İspanya sahillerinde yeni bir istilaya hazırlanıyor. Araştırma, denizanalarının sadece yaz aylarında değil, yıl boyunca üreyerek çoğaldıklarını ortaya koydu. Bilim adamları, Kasım 2007 ile Ocak 2008 arasında Katalan sahili boyunca değişik ebatlarda dört ile 10 denizanasından oluşan 30 sürü buldu. Küresel dengesizlikICM araştırma profesörü Josep-Maria Gili’ye göre, bu sürüler geçen sonbaharda üredi. Yaz aylarında gerçekleşecek gel-git olayları, milyonlarca denizanasını derin sulardan iç kısımlara taşıyarak yeni bir istilaya neden olacak. Sahillerde gözlemlenen denizanası yoğunluğunun ilgilendikleri ana nokta olduğunu belirten Profesör Gili, bu türün artışındaki en önemli nedeni, aşırı balık avlanması sonucu denizlerde meydana gelen küresel dengesizlik olarak görüyor.Denizanalarını yiyerek beslenen kılıç balığı ve kırmızı ton balığı gibi büyük türlerin sayısı yanlış avlanma nedeniyle büyük oranda azalma gösterdi. Aynı zamanda sardalye ve ringa balığı gibi deniz canlılarıyla beslenen daha küçük balıkların sayılarında da önemli ölçüde azalma meydana geldi. Yara bandıKüresel ısınma, denizanalarının üremeleri için ideal koşulları da beraberinde getirdi. Bu durum 10 yılda bir meydana geliyordu, ancak son dönemlerde sıklaştı ve geniş alanlara yayılarak daha sık ortaya çıkmaya başladı. Gili, “Son dönemde meydana gelen büyük artış, bir şeylerin yanlış gittiğini yönünde denizden gelen bir mesaj. İnsanların, özellikle yetişkin balıkların denizde önemli bir rol üstlendiğinin acilen farkına varması gerekiyor. Aşırı balık avlanma ve avlanabilecek balık türleri konusundaki kanunları bir an önce yeniden düzenlemek zorundayız’’ dedi: “Denizanası popülasyonundaki artış; Japonya, Namibya, Alaska, Venezüella, Peru, Avustralya gibi birçok ülkede tespit edildi. Bu, uluslararası bir sorun.’’ Geçtiğimiz yaz İspanya’da, halk denizanaları hakkında uyarıldı ve bir sürü ile karşılaşmaları durumunda yetkilileri haberdar etmeleri istendi. Fakat söz konusu “alarm durumu” yaz aylarının sona ermesiyle birlikte bitirildi. […]

Sokağın Dili: “Kredi kartı olmasa ne yapardın?”

Akman Yengin – Uğur OrakçıKamera: Ersan Bayram – Asım Can Yılmazsokakdili@medyakronik.com Ülkemizde her geçen gün çoğalan kredi kartı kullanımını sorguladık. Bakalım sokaktaki insan “Kredi kartı olmasa ne yapardın?” sorusuna ne cevap verdi?

‘Kötü adam’ın fevkalade iyi hayatı

Meltem Ürütmurut@medyakronik.com Kenan Pars, Türk filmlerinin klişe senaryolarındaki kötü adam rollerinin vazgeçilmezlerindendi. Hem sarışın hem mavi gözlü olması, Erol Taş misali değil de kent soylu, mevki sahibi zengin kötü adam rollerini canlandırmasını sağladı. Filmde kötü adamsa eğer ki, hep öyleydi, başroldeki kızı büyük bir hırsla sevgilisinden ayıran zengin bir işadamı olarak izleyicileriyle buluşurdu. “İlk filmimde Turhan Seyfioğlu’nun, vuran kıran bir adamını oynadım. Kötü adamı yani. Sinemaya jön olarak değil, kötü adam olarak girdim öyle de kaldı” dediği röportajında, “Jönü de oynadım tabii. Bizde jön denen adam iyi adamdır. Oysa ben kötü roldeki jönüm” diye özetliyordu 500’den fazla film sığdırdığı on yıllarca süren sinema yaşantısını. Alaylı olarak girdiği sinemayı çok sevip birçok karakter oyuncusunun aksine yönetmenlik ve yapımcılık da yapan Kenan Pars, belleklerde kötü adam olarak yer etmesinin kırgınlığını da şöyle anlatıyordu: “Ne teklif gelirse gelsin, ben hep kötü adam oldum. Bu büyük bir dezavantajdı. Ne iyi bir rol gelir, ne de parası iyidir. Oysa kötü adam olmasa, jönler nasıl sivrilip sevilir.” “Mezarımda ne yazdığının önemi yok” Bir röportajda, “Oyunculuk dünyanın en güzel mesleği bence. Hiç pişmanlık duymadım. Şimdi teklif gelse, film setine parende atarak giderim” diyecek kadar tutkundu oyunculuğa. Türk sinemasının bunca çıkış yaptığı, dizi sektörünün bu kadar canlandığı bir dönemde Kenan Pars teklif almadı elbet ve bu röportajdan bir yıl sonra 88 yaşında hayata gözlerini kapadı. Kimi haber bültenleri kızının söylediklerine atfen “Son nefesinde Müslüman oldu. Kelime-i şahadet getirerek öldü” diyerek duyurdu Türkiyeli Ermeni Kenan Pars’ın ölüm haberini. Ama dinlerin ve ırkların üstünde bir yerdeydi:“Müslüman da ölebilirim. Mezarımdaki tabelada bundan sonra ha Müslüman, ha Hıristiyan yazsın, benim için hiçbir şey fark etmez. Ben Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıyım. Üsküdar’da doğdum. İstanbul’a döndük. Ailem 500 yüzyıllık Türkiyeli, ben 83 yıllık Bakırköylüyüm. Benim için Türk, Ermeni, Arnavut, Çekoslavak yok. Benim için Türkiye var. Sonuçta bu coğrafyanın çocuğuyum. Niye birbirimize ters bakalım? Arnavutu, Lazı, […]

Futbolun teknolojisi

Ersan Bayram1990’larda bilgisayar teknolojisinin sporda kullanılması mevcut yapıyı tamamıyla değiştirerek sporda yeni bir çağı başlattı, artık maçlar sırasında hangi futbolcunun kaç kilometre koştuğundan frikik atışlarının kaleye uzaklığına dek her şey ölçülebiliyor. Teknoloji geliştikçe daha matematiksel bir hale bürünen futbol, gittikçe bilgisayar oyunlarına benzer oldu. Bacasız endüstri olarak anılan ve milyarlarca doların döndüğü bu sektörün ulusal ve uluslararası dev organizasyonlarında ürettikleri malzemelerle yer almaya çalışan firmalar da teknolojinin olanaklarından sonuna kadar yararlanarak pazardan daha büyük pay kapma yarışına girdi. Performans arttırıcı formalar Üstün performans teknolojisiyle donatılan formalar; nem emici materyaller, ağ tabakaları ve kaynaklama teknolojisi kullanılarak üretiliyor. Eski modellere göre çok daha fazla avantaja sahip olan formalar; arkasında bulunan iki parçalı özel ağ kumaşı ve iç kısmında yer alan küçük delikler sayesinde futbolculara daha rahat hareket imkânı sağlıyor. İklim ve hava koşullarını da düşünen firmalar nem ve sıcaklığa bağlı olarak vücut ısısını düzenleyen ve “cool motion” denilen forma ve şortları da üretti. Astarı havayı geçiren polyester mikro liflerden, dış yüzeyi ise pamuklu kumaştan oluşan bu forma ve şortlar adeta bir baca işlevi görüyor. Oyuncu hareket ettiği zaman, iki tabaka arasında giysinin alttaki havalandırma açıklığından giren hava ısınırken, alttan giren yeni hava da, bu sıcak havayı yukarıdaki açıklıktan dışarı atıyor. Böylece vücut ısısı dengede kalarak nem de dağıtılmış oluyor. Lastik üreticilerinden futbol ayakkabısı En hafif ve en rahat ayakkabıyı üretme yarışında olan spor markaları da, sponsoru oldukları futbolcular üzerinde ayakkabı testi yaparak ürünlerini geliştiriyor. Futbolun giderek daha hızlı oynanması ve top kontrolünün güçleşmesi spor markalarının bu konuya yoğunlaşmasına neden oldu. Yeni nesil kramponlar sayesinde futbolcular her türlü hava ve saha koşulunda en üstün performansı gösterebiliyor. Örneğin, Umbro markası bir ilke imza atarak, otomobil lastiği üreten Michelin’le beraber eşsiz top kontrolü sağlayan yeni bir futbol ayakkabısı hazırladı. Yeni futbol ayakkabısı X Boot III’ün topla temas eden kısımları için silikon bazlı yeni bir doku […]